Ερευνα: Η Σελήνη έχει όσο νερό και η Γη

Το εσωτερικό της Σελήνης περιέχει την ίδια ποσότητα νερού με την Γη, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε και θέτει υπό αμφισβήτηση τη θεωρία της δημιουργίας του φυσικού δορυφόρου της Γης.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, η Σελήνη περιέχει εκατό φορές περισσότερο νερό από την ποσότητα που θεωρούσαμε μέχρι σήμερα.
Οι συγγραφείς της μελέτης κατέληξαν σε αυτά τα συμπεράσματα αφού εντόπισαν μόρια νερού και άλλα πτητικά στοιχεία σε ποσότητα μάγματος που είχαν φέρει οι αστροναύτες του Apollo 17, στην τελευταία αποστολή στο φεγγάρι το Δεκέμβριο του 1972.
«Αυτά τα δείγματα του μάγματος (που εκτινάχθηκαν από μεγάλα βάθη από τη σεληνιακή ηφαιστειακή δραστηριότητα πριν από αρκετά δισεκατομμύρια χρόνια) είναι το καλύτερο μέσο που έχουμε στη διάθεσή μας για να εκτιμήσουμε την ποσότητα του νερού στο εσωτερικό της Σελήνης», δήλωσε ο Τζέιμς Βαν Όρμαν, καθηγητής γεωλογίας.
«Το εσωτερικό της Σελήνης φαίνεται να είναι παρόμοιο με το εσωτερικό της Γης ως προς αυτά που γνωρίζουμε για την αφθονία του νερού», πρόσθεσε.
Οι ερευνητές εντόπισαν στο σεληνιακό μάγμα συγκεντρώσεις νερού και πτητικών στοιχείων όπως το φθόριο, το χλώριο και το θείο, σχεδόν πανομοιότυπες με αυτές που έχουν μετρηθεί σε στερεοποιημένο μάγμα από τη Γη.
Η διαπίστωση αυτή ενισχύει τη θεωρία ότι η Γη και η Σελήνη έχουν μια κοινή προέλευση, αλλά αναγκάζει επίσης τους επιστήμονες να επανεξετάσουν τον τρόπο δημιουργίας της Σελήνης.
Οι επιστήμονες θεωρούν ακόμη ότι το νερό στο φεγγάρι προέρχεται από κομήτες και μετεωρίτες που έπεσαν στο σεληνιακό έδαφος κατά καιρούς.
Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο Science Express, στην διαδικτυακή έκδοση του αμερικανικού επιστημονικού περιοδικού Science.

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1980702

Άφθονο νερό στο εσωτερικό της Σελήνης

Πολύ περισσότερο νερό απ’ ό,τι θα περίμενε κανείς υπάρχει στη Σελήνη, το οποίο πιστεύεται ότι βρίσκεται βαθιά κάτω από μεγάλο μέρος της επιφάνειας του δορυφόρου, σύμφωνα με πρόσφατη ανακοίνωση της Αμερικανικής Ακαδημίας Επιστημών.

Τα στοιχεία που συνέλεξαν οι τελευταίες αποστολές στη Σελήνη υπέδειξαν ποσότητες παγωμένου νερού σε σκιερούς κρατήρες που βρίσκονται στην επιφάνεια του πλανήτη, καθώς και πάγο κάτω από την γκρίζα σκόνη. Θα μπορούσε, όμως, αυτή η ποσότητα νερού να έχει μεταφερθεί εκεί από κομήτες ή αστεροειδείς που έχουν προσκρούσει στην επιφάνεια της Σελήνης.

Η νέα έρευνα, όμως, που έχει διεξάγει η Αμερικανική Ακαδημία Επιστημών δείχνει ότι στη Σελήνη υπάρχει πολύ μεγαλύτερη ποσότητα νερού από αυτή –μια διαπίστωση που θα παίξει σημαντικό ρόλο στις μελλοντικές αποστολές στη Σελήνη.

«Νερό μπορεί να υπάρχει οπουδήποτε στο εσωτερικό της Σελήνης», συμπεραίνουν στον επίλογο της μελέτης τους οι επιστήμονες από την Αμερικανική Ακαδημία Επιστημών. «Για περισσότερα από 40 χρόνια πιστεύαμε ότι η Σελήνη ήταν ξηρή», σχολιάζει ο Φράνσις Μακάμπιν από το Carnegie Institution of Washington που ηγήθηκε της έρευνας. «Διαπιστώσαμε ότι η ελάχιστη ποσότητα νερού κυμαίνεται ανάμεσα σε 64 μέρη/δισεκατομμμύριο έως 5 μέρη/εκατομμύριο».

Το νερό δεν είναι άμεσα προσβάσιμο, καθώς είναι ενσωματωμένο στο βραχώδες εσωτερικό της Σελήνης, αναφέρει η έκθεση. Η επικρατούσα άποψη σήμερα μεταξύ των επιστημόνων είναι ότι η Σελήνη σχηματίστηκε από την πρόσκρουση στη Γη ενός ουράνιου σώματος μεγέθους ίσου με του Άρη πριν από 4,5 δισ. χρόνια, προκαλώντας την εκτίναξη υλικού με το οποίο σχηματίστηκε ο δορυφόρος της Γης.

Πηγή: Reuters

Η Σελήνη κρύβει νερό!

Προς μεγάλη έκπληξή τους, επιστήμονες διαπιστώνουν πως στη Σελήνη υπάρχει νερό, και μάλιστα παντού. Ωστόσο δεν είναι σαφές πόσες σταγόνες από το νερό αυτό θα μπορέσουν να πιουν οι μελλοντικοί αστροναύτες.
Τρεις χωριστές αποστολές που εξερεύνησαν τη Σελήνη βρήκαν σαφείς ενδείξεις ότι υπάρχει εκεί νερό. Φαίνεται πως είναι συγκεντρωμένο στους πόλους και πιθανόν να σχηματίστηκε από τον ηλιακό άνεμο. Τα δεδομένα, τα οποία δημοσιεύονται σήμερα στην επιθεώρηση «Science», δείχνουν ότι το νερό μπορεί μάλιστα να μετακινείται, καθώς τα μόριά του μπερδεύονται με τη σκόνη στη σεληνιακή επιφάνεια. Η καθηγήτρια Κάρλι Πίτερς του Πανεπιστημίου Μπράουν στο Ροντ Άιλαντ και συνάδελφοί της εξέτασαν τα δεδομένα από την αποστολή Τσαντραγιάαν-1, την πρώτη ινδική αποστολή στη Σελήνη. Διαπίστωσαν ότι το νερό φαίνεται να είναι πυκνότερο κοντά στους πόλους. «Όταν λέμε “νερό στη Σελήνη” δεν μιλάμε για λίμνες, ωκεανούς, ούτε καν για λάκκους λάσπης. Νερό στη Σελήνη σημαίνει μόρια νερού και υδροξύλιο (υδρογόνο και οξυγόνο) που αλληλεπιδρούν με μόρια βράχου και σκόνης σε βάθος λίγων χιλιοστών κάτω από τη σεληνιακή επιφάνεια», διευκρίνισε η Πίτερς σε δήλωσή της. Το υδροξύλιο αποτελείται από ένα άτομο υδρογόνου και ένα άτομο οξυγόνου, αντί των δύο ατόμων υδρογόνου και ενός οξυγόνου που αποτελούν ένα μόριο νερού.
Οι κρατήρες
Για δεκαετίες υπήρχε η άποψη ότι στη Σελήνη επικρατούν συνθήκες απόλυτης υγρασίας. Η σκοτεινή πλευρά της είναι περισσότερο από παγωμένη, αλλά όταν μπαίνει κάτω από το φως του ήλιου, οποιοσδήποτε πάγος κι αν υπήρχε θα έπρεπε να είχε από καιρό εξαφανιστεί από τις υψηλές θερμοκρασίες. Οι πιθανές εξαιρέσεις είναι κρατήρες κοντά στους πόλους της Σελήνης που μένουν πάντα στη σκιά. Αν υπάρχει νερό, καθίσταται ευκολότερος ο μελλοντικός εποικισμός της Σελήνης, ιδιαίτερα αν μπορούν να εξαχθούν σημαντικές ποσότητες θερμαίνοντας απλώς το έδαφος. Το οξυγόνο μπορεί επίσης να εξασφαλίσει αέρα για να αναπνέουν οι αστροναύτες, ενώ το υδρογόνο και το οξυγόνο μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθούν για καύσιμα πυραύλων ή παραγωγή ενέργειας. Δείγματα σεληνιακού εδάφους που είχαν φέρει οι αποστολές Απόλλων της ΝΑSΑ πριν από τέσσερις δεκαετίες είχαν φανερώσει σημάδια ύπαρξης νερού, όμως οι επιστήμονες νόμισαν πως τα δείγματα είχαν μολυνθεί από τον υγρό αέρα του Χιούστον. Ένας από τους επιστήμονες αυτούς, ο Λόρενς Τέιλορ του Πανεπιστημίου του Τενεσί, λέει τώρα πως είναι πεπεισμένος ότι έκανε λάθος. Σ΄ ένα σημείο όπου τα δεδομένα από το Τσαντραγιάαν-1 έδειξαν ότι υπάρχει νερό και υδροξύλιο, ο δρ Τέιλορ υπολόγισε τη συγκέντρωση σε περίπου 1 λίτρο νερού ανά 0,8 κ.μ. σεληνιακού εδάφους και βράχων. Στο μεταξύ, ο Ρότζερ Κλαρκ του Γεωλογικού Παρατηρητηρίου των ΗΠΑ ανέλυσε δεδομένα που είχαν ληφθεί πριν από 10 χρόνια από το διαστημόπλοιο Κασίνι της ΝΑSΑ, όταν αυτό πέρασε από τη Σελήνη κατευθυνόμενο προς τον Κρόνο. Βρήκε κι αυτός ενδείξεις ύπαρξης νερού ή υδροξυλίου, κυρίως στους πόλους αλλά και σε χαμηλότερα γεωγραφικά πλάτη. Οι συγκρούσεις Επίσης, επιστήμονες που εργάζονται για το διαστημικό σκάφος Deep Ιmpact, το οποίο αργότερα μελέτησε τον κομήτη Τempel 1, εντόπισαν κι αυτοί σημεία όπου τα μήκη κύματος στα οποία απορροφώνται οι υπέρυθρες ακτίνες δείχνουν ότι υπάρχει νερό και υδροξύλιο.
Ακόμη πιο ενδιαφέρον έχει η διαπίστωσή τους πως η ποσότητα του νερού ποικίλει ανάλογα με τη θερμοκρασία. Αυτό δείχνει ότι το νερό δημιουργείται όταν πρωτόνια από τον ηλιακό άνεμο προσκρούουν στη σεληνιακή επιφάνεια. Οι συγκρούσεις ενδέχεται να απελευθερώνουν άτομα οξυγόνου στα μεταλλεύματα και να τους επιτρέπουν να συνδυαστούν με πρωτόνια και ηλεκτρόνια για να σχηματίσουν νερό. Η Λόρι Φίγκα, ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ και μέλος της ομάδας που ανέλυσε τα δεδομένα από το Deep Ιmpact, δήλωσε πως αυτή η διαδικασία μπορεί να λειτουργεί σε βάθος μόλις ενός χιλιοστού στη σεληνιακή επιφάνεια. Αν έχει δίκιο, οι μελλοντικοί αστροναύτες δεν θα έχουν και πολύ νερό να πιουν. «Θα έπρεπε», δήλωσε, «να ξύσουν επιφάνεια έκτασης ίσης μ΄ ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο για να πάρουν ένα λίτρο νερού».
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artId=4537982