Ορόσημο για την ανθρωπότητα: Εξω από το ηλιακό μας σύστημα ταξιδεύει το Voyager-1

Το διαστημόπλοιο Voyager-1 είναι το πρώτο αντικείμενο της ανθρωπότητας που εγκαταλείπει το ηλιακό μας σύστημα. Πρόκειται για μια εξαιρετικά σημαντική στιγμή για την επιστημονική κοινότητα αλλά και για όλους τους κατοίκους του πλανήτη. 

Το διαστημικό σκάφος συνεχίζει το ταξίδι του, που ήδη μετράει 36 χρόνια, ενώ έχει στείλει και χαρίσει στην ανθρωπότητα εντυπωσιακές φωτογραφίες αλλά και στοιχεία από το διάστημα. 

Πλέον εγκατέλειψε το ηλιακό μας σύστημα, και γίνεται το πρώτο ανθρώπινο κατασκεύασμα που εισέρχεται στον μεσοαστρικό χώρο, καθώς κάθε 24ωρρο διασχίζει περίπου 1,5 εκατομμύρια χιλιόμετρα. 

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα έγραψε την Πέμπτη στο Twitter: «Υστερα από 36 χρόνια το Voyager-1 είναι το πρώτο ανθρώπινο αντικείμενο που βγαίνει έξω από το ηλιακό μας σύστημα. Συγχαρητήρια NASA».

To Voyager-1 πέρασε στο διαστρικό χώρο κατά πάσα πιθανότητα στις 25 Αυγούστου 2012, σύμφωνα με την ανάλυση των δεδομένων που έχουν σταλεί στη Γη και δημοσιεύονται στην επιστημονική επιθεώρηση Science.

Οι κάμερες του σκάφους έχουν σταματήσει να λειτουργούν εδώ και 20 χρόνια, προκειμένου να γίνει οικονομία στην ενέργεια και τη μνήμη. Λειτουργεί ακόμη η κεραία του που μετρά το μαγνητικό πεδίο καθώς και όργανα που μετράνε τις κοσμικές ακτίνες. 

Τα δεδομένα καταγράφονται με τεχνολογία της εποχής του ’70, σε μαγνητικές ταινίες. Τα όργανα που διαθέτει συνεχίζουν να εκπέμπουν πληροφορίες που έχουν να κάνουν με το αφιλόξενο περιβάλλον στο οποίο βρίσκεται. 

To Voyager-1 εκτοξεύτηκε το 1977, και βρίσκεται σχεδόν 19 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα (12 δισεκατομμύρια μίλια) «μακρυά από το σπίτι».

Αυτή η απόσταση είναι τόσο μεγάλη που έχουν υπολογίσει οι επιστήμονες ότι θα χρειάζονταν 17 ώρες για ένα ραδιοφωνικό σήμα που τυχόν θα «ξεκινούσε» από το Voyager-1 για να φτάσει στη Γη.

«Τώρα που έχουμε καινούρια, σημαντικά δεδομένα, πιστεύουμε ότι αυτό ήταν το ιστορικό άλμα της ανθρωπότητας στο διαστρικό χώρο», δήλωσε ο Εντ Στόουν του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Καλιφόρνιας.

«Η ομάδα του Voyager-1 χρειαζόταν χρόνο για να αναλύσει τα δεδομένα και να βγάλει κάποιο νόημα. Όμως τώρα μπορούμε να απαντήσουμε στο ερώτημα που μας βασάνιζε όλους: Φτάσαμε; και η απάντηση είναι "Ναι"», πρόσθεσε ο Στόουν.

«Το Voyager-1 έφτασε εκεί που δεν έχει πάει κανένα άλλο διαστημόπλοιο, πετυχαίνοντας ένα από τα σημαντικότερα τεχνολογικά επιτεύγματα στην ιστορία της επιστήμης» τόνισε ο διευθυντής των επιστημονικών αποστολών της NASA Τζον Γκράνσφελντ.

Το Voyager-1 εκτοξεύτηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 1977 και έκτοτε ταξιδεύει με μέγιστη ταχύτητα 62.136 χιλιόμετρα την ώρα. 

Tην εποχή που ξεκινούσε το ταξίδι του, πρόεδρος των ΗΠΑ ήταν ο Τζίμι Κάρτερ, ηγέτης της ΕΣΣΔ ήταν ο Λεονίντ Μπρέζνιεφ, η Γερμανία ήταν χωρισμένη σε Ανατολική και Δυτική, Πρωθυπουργός της Ελλάδας ήταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και η τότε ΕΟΚ είχε εννέα κράτη-μέλη. Οι Clash κυκλοφορούσαν στη Βρετανία το πρώτο τους άλμπουμ και το φιλμ "Star Wars" έκανε πρεμιέρα στις ΗΠΑ. Λίγες ημέρες προτού εκτοξευθεί το Voyager-1 πέθανε ο Γκράουτσο Μαρξ και ο Ελβις Πρίσλεϊ «έφυγε από το κτίριο». 

Την χρονιά που το Voyager-1 ξεκινούσε την Οδύσσειά του στο άγνωστο, γεννήθηκε η Σακίρα, ο Ορλάντο Μπλουμ και ο Psy. Οταν το Voyager-1 άρχιζε τη μεγάλη περιπέτεια, δεν είχαν ακόμη γεννηθεί ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ, ο Λιονέλ Μέσι, η Σκάρλετ Τζοχάνσον.

Χάρη στο Voyager-1 η ανθρωπότητα «είδε» για πρώτη φορά τους δύο μεγαλύτερους πλανήτες (Κρόνο και Δία) και τους δορυφόρους τους.

Το διαστημικό σκάφος μεταφέρει δίσκους με ηχογραφήσεις που έχουν σχεδιαστεί για να απεικονίσουν την ποικιλομορφία του πολιτισμού στη Γη: Συγκεκριμένα μεταφέρει ένα δίσκο από χρυσάφι με ένα χαιρετισμό προς τα τυχόν νοήμονα όντα που, ίσως συναντήσει κάποτε το σκάφος. Αυτός περιλαμβάνει ήχους, μουσική και 115 εικόνες από τον πλανήτη μας, καθώς και μηνύματα σε 55 γλώσσες. Μεταφέρουν επίσης τα μηνύματα του τότε Προέδρου των ΗΠΑ Τζίμι Κάρτερ και του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ Κουρτ Βαλντχάιμ.

«Τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει την πορεία του Voyager-1 στο Διάστημα, θα συνεχίσει για πολύ-πολύ καιρό, ίσως για δισεκατομμύρια χρόνια», προέβλεψε ο αστροφυσικός Μαρκ Σουίσνταλ

http://www.tanea.gr/news/science-technology/article/5040569/to-voyager-1-einai-to-prwto-antikeimeno-ths-anthrwpothtas-poy-brethhke-eksw-apo-to-hliako-mas-systhma/

Αμφισβητείται η θεωρία σχηματισμού του ηλιακού συστήματος

Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Σικάγο σε νέα τους δημοσίευση αμφισβητούν την αντίληψη ότι η ισχύς από την έκρηξη ενός αστέρα οδήγησε στο σχηματισμό του ηλιακού συστήματος.
Οι κοσμοχημικοί Χάολαν Τανγκ και Νικολά Ντωφά αναζήτησαν απομεινάρια αστρικών εκρήξεων σε μετεωρίτες, ώστε να προσδιορίσουν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες σχηματίστηκε το ηλιακό μας σύστημα. Ανακάλυψαν ότι το ραδιενεργό ισότοπο του σιδήρου 60 (το ίχνος που επιβεβαιώνει την έκρηξη ενός αστέρα) βρίσκεται σε ιδιαίτερα χαμηλές ποσότητες και αναμειγμένο με άλλα υλικά του ηλιακού συστήματος.
Ένα σημαντικό ποσοστό των υπολειμμάτων των αστρικών εκρήξεων είναι ραδιενεργά ισότοπα, δηλαδή ασταθή, ενεργητικά άτομα που αποσυντίθενται με το πέρασμα του χρόνου εκπέμποντας ραδιενενργή ακτινοβολία. Την προηγούμενη δεκαετία επιστήμονες ανακάλυψαν μεγάλες ποσότητες του ισοτόπου του σιδήρου 60 σε πρώιμη ύλη του ηλιακού συστήματος, απόδειξη της παρουσίας μιας σουπερνόβα. Το ισότοπο αυτό μπορεί να προέρχεται μόνο από σουπερνόβα, οπότε η λογική εξήγηση ήταν ότι μία έκρηξη σουπερνόβα που οδήγησε στην ύπαρξη τέτοιων ποσοτήτων σιδήρου 60.
Όμως τα ευρήματα των Τανγκ και Ντωφά ήταν πολύ διαφορετικά από αυτά των προηγουμένων ερευνών. Μελετώντας δείγματα μετεωριτών ανακάλυψαν ότι τα επίπεδα του ισοτόπου ήταν εντέλει πολύ πιο χαμηλά και ομοιόμορφα. Αξίζει να σημειωθεί ότι εξέτασαν δείγματα και από τις προηγούμενες έρευνες, αλλά χρησιμοποιώντας μία πιο αξιόπιστη μεθοδολογία όπου οι ακαθαρσίες των δειγμάτων αφαιρούνταν πιο αποτελεσματικά.
«Η Χάολαν αφιέρωσε πέντε χρόνια σκληρής δουλειάς για να φτάσει σε αυτά τα συμπεράσματα, δεν διατυπώσαμε τη θεωρία μας ελαφρά τη καρδία», δήλωσε ο Ντωφά. «Ήμασταν υπερβολικά προσεκτικοί πριν φτάσουμε στο σημείο να δημοσιεύσουμε αυτές τις μετρήσεις».
Τα επιχειρήματά τους ενισχύονται από το γεγονός ότι η κατανομή του ισοτόπου 58, που παράγεται υπό παρόμοιες διαδικασίες, ήταν σε αντίστοιχα επίπεδα. Η ερευνητική ομάδα υποστηρίζει ότι τα επίπεδα του ισοτόπου 60 συγκεντρώθηκαν σταδιακά από την σκόνη αμέτρητων περαστικών αστέρων, και όχι χάρις σε ένα κατακλυσμικό γεγονός όπως μια έκρηξη σουπερνόβα.
Το σημαντικότερο στοιχείο εναντίον της θεωρίας τους είναι η υψηλή συγκέντρωση αλουμινίου 26, που υποδεικνύει την παρουσία ενός γειτονικού αστέρα. Οι ερευνητές αποδίδουν αυτά τα επίπεδα στο φαινόμενο ότι οι ιδιαίτερα μεγάλοι αστέρες (έως και 20 φορές μεγαλύτεροι από τον Ήλιο) αποβάλλουν τα αεριώδη εξωτερικά στρώματά τους κατά κύματα, τα οποία «μόλυναν» τα υλικά που σχημάτισαν το ηλιακό σύστημα.
Η ερευνητική ομάδα ευελπιστεί ότι αυτή η μελέτη θα αλλάξει την επικρατούσα θεωρία για την δημιουργία και τον σχηματισμό του ηλιακού συστήματος.

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26514&subid=2&pubid=112966660

Νέα θεωρία για τις μαύρες τρύπες

Οι μαύρες τρύπες είναι ιδιαίτερα συμπαγή αντικείμενα, σε τέτοιο βαθμό που παράγουν μία τεράστια βαρυτική έλξη που «καταπίνει» οτιδήποτε τις πλησιάζει, συμπεριλαμβανομένου και του φωτός.

Ερευνητές του ιδρύματος Νιλς Μπορ στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης δημοσίευσαν πρόσφατα καινοτόμες θεωρίες που εξηγούν κάποιες από τις μυστηριώδεις ιδιότητες των μαύρων τρυπών. Η έρευνα υποστηρίζει πως οι μαύρες τρύπες χαρακτηρίζονται από ιδιότητες που φέρουν ομοιότητες με τη δυναμική τόσο των υγρών όσο και των στερεών.
Οι μαύρες τρύπες είναι ιδιαίτερα συμπαγή αντικείμενα, σε τέτοιο βαθμό που παράγουν μία τεράστια βαρυτική έλξη που «καταπίνει» οτιδήποτε τις πλησιάζει, συμπεριλαμβανομένου και του φωτός. Το γεγονός ότι ούτε το φως δεν μπορεί να αποφύγει την ολική απορρόφησή του από τις μαύρες τρύπες είναι ο λόγος που πήραν την ονομασία αυτή, καθώς η μη ανάκλασή του δεν τους επιτρέπει να γίνουν ορατές.
«Όμως οι μαύρες τρύπες δεν είναι εντελώς μαύρες, καθώς καθώς γνωρίζουμε ότι εκπέμπουν ακτινοβολία για την οποία υπάρχουν ενδείξεις ότι είναι θερμική, δηλαδή φέρει θερμοκρασία», δήλωσε ο Νιλς Όμπερς, καθηγητής θεωρητικής φυσικής και κοσμολογίας στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης.
Ο δρ. Όμπερς και οι συνάδελφοί του εργάζονται πάνω σε θεωρητικά μοντέλα προκειμένου να κατανοήσουν περισσότερο τις ιδιότητες των μαύρων τρυπών. Γνωρίζουν ότι είναι ιδιαίτερα συμπαγείς, αλλά όχι τις κβαντικές τους ιδιότητες.
Η μεθοδολογία που ακολουθούν είναι να προσεγγίζουν την μαύρη τρύπα σαν να ήταν σωματίδιο. Τα σωματίδια δεν έχουν διαστάσεις, είναι σημεία, αλλά αν δώσεις μία παραπάνω διάσταση στο σωματίδιο γίνεται χορδή. Αν δώσεις άλλη μία διάσταση στην χορδή γίνεται επίπεδο, το οποίο αποκαλείται (μεμ)βράνη.
Σύμφωνα με τη θεωρία των χορδών, οι μαύρες βράνες συμπεριφέρονται σαν μαύρες τρύπες, έχουν θερμότητα και είναι δυναμικά αντικείμενα. Όταν οι μαύρες βράνες αναδιπλώνονται σε πολλαπλές διαστάσεις, τότε σχηματίζουν μία «μαύρη πτυχή», η οποία είναι ένας νέος τρόπος παρατήρησης των μαύρων βρανών, εξηγεί ο Όμπερς.
Οι μαύρες βράνες είναι υδροδυναμικά αντικείμενα, δηλαδή φέρουν τις ιδιότητες ενός υγρού, αλλά σύμφωνα με τον Όμπερς η ομάδα του ανακάλυψε πως έχουν και ιδιότητες που δεν γίνεται να εξηγηθούν από το υγρό μοντέλο, αλλά από το στερεό, όπως η ελαστικότητα.
Όταν οι μαύρες βράνες λυγίζουν και διπλώνονται, δημιουργείται το αποκαλούμενο πιεζοηλεκτρικό φαινόμενο (ηλεκτρισμός που δημιουργείται από την πίεση). Αυτό εξηγείται ως μία ελαφρώς λυγισμένη και φορτισμένη μαύρη χορδή με μεγαλύτερη συγκέντρωση ηλεκτρικού φορτίου στην εσωτερική πλευρά της σε σχέση με την εξωτερική, που δημιουργεί δύο πόλους.
Οι μαύρες τρύπες προβλέπονται από την βαρυτική θεωρία του Αϊνστάιν, και με αυτές τις νέες θεωρίες, ο δρ. Όμπερς πιστεύει ότι θα μπορέσουμε να εξηγήσουμε καλύτερα τις φυσικές ιδιότητες των αστέρων νετρονίων (μιας από τις τρεις τελικές μορφές ενός αστέρα), αλλά και τις διάφορες κβαντικές θεωρίες.

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=2263139

Η μεγαλύτερη μαύρη τρύπα

Ο γαλαξίας NGC 1277 βρίσκεται 220 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά, στον αστερισμό του Περσέα, και έχει δέκα φορές μικρότερο μέγεθος από τον δικό μας. Παρά το μικρό του μέγεθος, η μαύρη τρύπα που βρίσκεται στο κέντρο του έχει διάμετρο 11 φορές μεγαλύτερη από αυτήν της τροχιάς του Ποσειδώνα γύρω από τον Ήλιο (Πηγή: NASA/ESA/Andrew C. Fabian).

Αστρονόμοι του Πανεπιστημίου του Τέξας ανακάλυψαν την μεγαλύτερη μαύρη τρύπα που έχει καταγραφεί ποτέ, η οποία ανήκει στον φακοειδή γαλαξία NGC 1277. Η μαύρη τρύπα έχει μάζα 17 δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από του Ήλιου και αναλογεί στο 14 τοις εκατό της συνολικής μάζας του γαλαξία της, ενώ ο μέσος όρος είναι περίπου 0,1%.
Ο γαλαξίας NGC 1277 βρίσκεται 220 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά, στον αστερισμό του Περσέα, και έχει δέκα φορές μικρότερο μέγεθος από τον δικό μας. Παρά το μικρό του μέγεθος, η μαύρη τρύπα που βρίσκεται στο κέντρο του έχει διάμετρο 11 φορές μεγαλύτερη από αυτήν της τροχιάς του Ποσειδώνα γύρω από τον Ήλιο.
«Πρόκειται για έναν πολύ ιδιόμορφο γαλαξία», δήλωσε το μέλος της αστρονομικής ομάδας Καρλ Γκέμπχαρντ. «Είναι σχεδόν όλος μαύρη τρύπα. Θα μπορούσε να αποτελέσει το πρώτο αντικείμενο μίας νέας κατηγορίας γαλαξιών». Ένα άλλο αξιοσημείωτο γεγονός είναι ότι η μαύρη τρύπα ανήκει σε φακοειδή γαλαξία, ενώ κατά κανόνα οι μεγαλύτερες μαύρες τρύπες που έχουν παρατηρηθεί ανήκουν σε ελλειπτικούς.
Η αστρονομική ομάδα χρησιμοποιεί δεδομένα από το τηλεσκόπιο Hobby - Eberly και η μελέτη της έχει σκοπό να οδηγήσει στην καλύτερη κατανόηση της διαδικασίας με την οποία γαλαξίες και μαύρες τρύπες σχηματίζονται και επεκτείνονται συνδυαστικά.
Αυτή τη στιγμή υπάρχουν τρεις ολότελα διαφορετικοί μηχανισμοί που υποστηρίζουν ότι εξηγούν τη σύνδεση μεταξύ των ιδιοτήτων των γαλαξιών και της μάζας των μαύρων τρυπών που φιλοξενούν. Το πρόβλημα για την επαλήθευση αυτών των θεωριών είναι η έλλειψη επαρκών δεδομένων, καθώς μέχρι στιγμής έχουν μετρηθεί οι μάζες λιγότερων από εκατό μαύρων τρυπών στο σύμπαν.
Οι ερευνητές επέλεξαν ένα δείγμα 800 γαλαξιών και μέχρι στιγμής έχουν παρατηρήσει τους 700 χρησιμοποιώντας το τηλεσκόπιο Hobby - Eberly. Επικεντρώνοντας στις έξι πιο μεγάλες μαύρες τρύπες που παρατήρησαν, διαπίστωσαν ότι η μαύρη τρύπα του NGC 1277 είχε ήδη φωτογραφηθεί και από το τηλεσκόπιο Hubble. Αυτό το γεγονός τους έδωσε τη δυνατότητα να πραγματοποιήσουν συγκριτικές μετρήσεις και να καθορίσουν τη μάζα της μαύρης τρύπας ως 17 δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερη του Ήλιου.
«Η μάζα αυτής της μαύρης τρύπας ήταν πολύ μεγαλύτερη από αυτή που αναμέναμε», δήλωσε ο δρ. Γκέμπχαρντ. «Μας οδηγεί πλέον στο συμπέρασμα ότι οι πολύ μεγάλοι γαλαξίες ακολουθούν διαφορετικές φυσικές διαδικασίες ως προς την επέκταση των μαύρων τρυπών τους».

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=2259098

Kοντά σε ιστορική ανακάλυψη το Curiosity;

Η ομάδα του Επιστημονικού Εργαστηρίου του Aρη (Mars Science Laboratory) άφησε να υπονοηθεί ότι πολύ σύντομα θα έχουν να ανακοινώσουν κάποια ιδιαίτερα σημαντικά νέα.
Σε πρόσφατη συνέντευξή του σε αμερικανικά μέσα, ο ερευνητής δρ. Τζον Γκρότζινγκερ δήλωσε πως ένα από τα πρόσφατα δείγματα εδάφους που συνέλεξε το όργανο SAM του Curiosity «έδειξε κάτι πραγματικά συνταρακτικό, που θα καταχωρηθεί στα μελλοντικά βιβλία Ιστορίας».
Το SAM (Sample Analysis at Mars) είναι ένα από τα πολλά όργανα του Curiosity και έχει σχεδιαστεί ώστε να ερευνήσει την χημική και ισοτοπική σύσταση του εδάφους και της ατμόσφαιρας του ’ρη. Συγκεκριμένα αναζητεί οργανικά μόρια, που είναι απαραίτητα για την ύπαρξη ζωής στον κόκκινο πλανήτη.
Το SAM έχει το μέγεθος ενός κλιματιστικού και τη δυνατότητα να ανιχνεύσει οργανικά μόρια σε ιδιαίτερα χαμηλές συγκεντρώσεις, σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό συγκριτικά με τα προηγούμενα όργανα που έχουν σταλεί στην επιφάνεια του Aρη. Αποτελείται από τρία διαφορετικά όργανα, ένα χρωματογράφο αερίων, ένα φασματογράφο μάζας και ένα φασματογράφο λέηζερ, αλλά και από μονάδες επεξεργασίας των μετρήσεων από τα όργανα αυτά.
Η επιβεβαίωση είτε της παρουσίας είτε της απουσίας οργανικών μορίων στον Aρη θα ήταν σε κάθε περίπτωση ένα χρήσιμο επιστημονικό εύρημα για τη μελέτη των περιβαλλοντικών συνθηκών της επιφάνειας του πλανήτη, αλλά η δήλωση του δρ. Γκρότζινγκερ περί «συνταρακτικών νέων» προδιαθέτει θετική απάντηση. Εξάλλου πρόσφατα το Curiosity ανακάλυψε ίχνη αρχαίου ποταμού στην επιφάνεια του κρατήρα Γκέηλ.
Ο λόγος που η επιστημονική ομάδα καθυστερεί την ανακοίνωση είναι πιθανότατα το γεγονός ότι περιμένουν να καθορίσουν πρώτα την προέλευση και την φύση της διατήρησης των μορίων. Η ομάδα εμφανίζεται επιφυλακτική σε τολμηρές ανακοινώσεις λόγω της εμπειρίας της στην αναζήτηση μεθανίου στον Aρη.
Ένα από τα όργανα του Curiosity είχε εντοπίσει ίχνη μεθανίου κατά την ανάλυση ενός δείγματος αερίου. Όπως συνειδητοποίησαν αργότερα, ο αέρας ήταν υπόλοιπο που είχε εγκλωβιστεί στον φασματογράφο λέηζερ κατά την διάρκεια της εκτόξευσης από το Ακρωτήρι Κανάβεραλ. Γι' αυτό το λόγο η ανακοίνωση των νέων ευρημάτων θα καθυστερήσει ίσως και μερικές εβδομάδες, αποφεύγοντας τον κίνδυνο αβάσιμων ενθουσιασμών.

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=2254944

Βρέθηκε ζάχαρη στα αστέρια

Το αστέρι, με το όνομα IRAS 16293 - 2422, είναι μέρος ενός δυαδικού συστήματος άστρων, απέχει 400 έτη φωτός από το ηλιακό μας σύστημα, και βρίσκεται στον αστερισμό του Οφιούχου. Οι αστρονόμοι εντόπισαν μόρια γλυκοαλδεϋδης μια από τις πιο απλές μορφές σακχάρων, τα οποία είναι η πρώτη φορά που εντοπίζονται στην περιφέρεια ενός άστρου, και μάλιστα σε κοντινή απόσταση, που ισοδυναμεί με την απόσταση Ήλιου και Ουρανού. (Πηγή: NASA)

Oμάδα Δανών αστρονόμων εντόπισε μόρια σακχάρου στην αέρια μάζα γύρω από ένα νέo άστρο με μέγεθος παρόμοιο με του Ήλιου. Πρόκειται για μια σημαντική ανακάλυψη, καθώς δείχνει ότι τέτοια πολύπλοκα οργανικά μόρια όπως τα σάκχαρα, βασικά συστατικά για την ανάπτυξη ζωής όπως τη γνωρίζουμε, μπορούν να εμφανιστούν την ίδια περίοδο με τους πλανήτες που σχηματίζονται γύρω από νέα άστρα.
Το αστέρι, με το όνομα IRAS 16293 - 2422, είναι μέρος ενός δυαδικού συστήματος άστρων, απέχει 400 έτη φωτός από το ηλιακό μας σύστημα, και βρίσκεται στον αστερισμό του Οφιούχου. Οι αστρονόμοι εντόπισαν μόρια γλυκοαλδεϋδης μια από τις πιο απλές μορφές σακχάρων, κι ενώ τέτοια μόρια έχουν εντοπιστεί και στο παρελθόν είτε σε μετεωρίτες είτε στο διαγαλαξιακό κενό, είναι η πρώτη φορά που εντοπίζονται στην περιφέρεια ενός άστρου, και μάλιστα σε κοντινή απόσταση, που ισοδυναμεί με την απόσταση Ήλιου και Ουρανού. Πρόκειται έτσι για το πρώτο απτό δείγμα πως μόρια απαραίτητα για τη ζωή εμφανίζονται και σε άλλο ηλιακό σύστημα, και μάλιστα κοντινό.
«Στο δίσκο αερίων και σκόνης γύρω από το νεοσύστατο άστρο, βρήκαμε γλυκοαλδεϋδη, η οποία δε διαφέρει πολύ από τη ζάχαρη που βάζουμε στον καφέ μας. Το μόριο αυτό είναι ένα από τα βασικά συστατικά του RNA, το οποίο, όπως και το DNA είναι ένα δομικό συστατικό της ζωής», εξηγεί ο Jes Jorgensen του Ινστιτούτου Niels Bohr της Κοπεγχάγης, κύριος ερευνητής της ομάδας που χρησιμοποίησε το ραδιο - τηλεσκόπιο ALMA της Χιλής για να παρατηρήσει το άστρο.
«Αυτό που είναι αληθινά ενδιαφέρον με τα αποτελέσματα από τις παρατηρήσεις με το ALMA, είναι πως τα μόρια σάκχαρης κινούνται προς το ένα από τα δύο άστρα του συστήματος. Όχι μόνο βρίσκονται στο σωστό σημείο για να καταλήξουν σε έναν πλανήτη, αλλά κινούνται και προς τη σωστή κατεύθυνση», σημειώνει η Cécile Favre, αστρονόμος του πανεπιστημίου του 'Ααρχους.
Η σκόνη και τα αέρια που γεννάνε τα νέα άστρα, βρίσκονται αρχικά σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, της τάξης των -260 βαθμών Κελσίου. Καθώς παγώνουν, αέρια όπως το μεθάνιο ή το μονοξείδιο του άνθρακα, προσκολλούνται και σχηματίζουν πάγους πάνω σε μόρια σκόνης και με αυτή τη διαδικασία δημιουργούνται πολυπλοκότερα μόρια. Όταν το αστέρι γεννιέται και θερμαίνει την περιοχή, οι πάγοι λιώνουν και εκπέμπουν ακτινοβολία που ανιχνεύεται σε μορφή ραδιοκυμάτων με το ALMA, αποκαλύπτοντας τη χημική τους σύσταση.
Αφού το άστρο IRAS 16293 - 2422 βρίσκεται σχετικά κοντά στη Γη, οι επιστήμονες θα έχουν την ευκαιρία στο μέλλον να παρατηρήσουν με μεγαλύτερη λεπτομέρεια τη χημική σύσταση των αερίων που το περιβάλλουν, και να παρακολουθήσουν τις αντιδράσεις στις οποίες παίρνουν μέρος αυτά τα μόρια, καθώς σχηματίζονται νέοι πλανήτες, εξάγοντας ίσως συμπεράσματα και για τη δημιουργία της ζωής στον πλανήτη μας.

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=2228951

Μαθητές λυκείου εκτοξεύουν ανθρωπάκι Lego στη στρατόσφαιρα

Μετά τους αστροναύτες, ο πρώτος ερασιτέχνης λεγκοναύτης: Δύο 17χρονοι μαθητές στο Τορόντο έστειλαν ένα ανθρωπάκι Lego στη στρατόσφαιρα χρησιμοποιώντας ένα μετεωρολογικό αερόστατο που αγόρασαν στο Διαδίκτυο. Φρόντισαν μάλιστα να το εξοπλίσουν με βιντεοκάμερα για να καταγράψουν το ασυνήθιστο ταξίδι.

Ο Μάθιου Χο και ο Άσαντ Μουχάμαντ δαπάνησαν συνολικά 400 δολάρια για την αποστολή τους σχεδόν μέχρι το όριο του Διαστήματος.

Τα δύο αγόρια κρέμασαν κάτω από το αερόστατο ένα ανθρωπάκι Lego με την καναδική σημαία, ένα κινητό τηλέφωνο με GPS, καθώς και τρεις φωτογραφικές μηχανές και μία βιντεοκάμερα που βρήκαν στη διαδικτυακή αγορά μεταχειρισμένων. Για να συνεχίσουν τα μηχανήματα να λειτουργούν σε θερμοκρασία κάτω από τους -20 βαθμούς Κελσίου, τα έβαλαν σε ένα πλαστικό κουτί μαζί με ζεστές θερμοφόρες.

Όπως αναφέρει η εφημερίδα The Toronto Star, οι μαθητές γέμισαν το μετεωρολογικό αερόστατο, το οποίο κόστισε 85 δολάρια, με αέριο ήλιο αξίας 165 δολαρίων.

Στο βίντεο που ανάρτησαν στο Διαδίκτυο, το αερόστατο ανεβαίνει μέχρι το ύψος των 24 χιλιομέτρων, οπότε σκάει λόγω της διαστολής του αερίου. Το ανθρωπάκι και ο εξοπλισμός αρχίζουν τότε να πέφτουν με ένα αλεξίπτωτο που φτιάχτηκε στη ραπτομηχανή της μαμάς του Μουχάμαντ.

Με τη βοήθεια του δέκτη GPS, και χρησιμοποιώντας μια εφαρμογή του Πανεπιστημίου του Ουαιόμινγκ που υπολογίζει την πορεία αερόστατων, οι δύο μαθητές βρήκαν τελικά τον λεγκοναύτη στο δάσος, περίπου 122 χιλιόμετρα από το σημείο απογείωσης.

H επιτυχία ήταν εντυπωσιακή, δυστυχώς όμως το ανθρωπάκι δεν μπορεί να πάρει επίσημα τον τίτλο του αστροναύτη: σύμφωνα με τη NASA, το όριο του Διαστήματος είναι τα 80 χιλιόμετρα.

Newsroom ΔΟΛ

http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1231147844

Kepler-22b: Eπιβεβαιώθηκε η ύπαρξη «δίδυμης Γης»

Δύο χρόνια αφότου εντόπισαν τον Kepler-22b, επιστήμονες της NASA επιβεβαίωσαν ότι πρόκειται για μια υπερ - Γη που πληροί τις προϋποθέσεις για να υποστηρίξει ζωντανούς οργανισμούς.
Δύο χρόνια αφότου εντόπισαν τον Kepler-22b, επιστήμονες της NASA επιβεβαίωσαν ότι πρόκειται για μια υπερ - Γη που πληροί τις προϋποθέσεις για να υποστηρίξει ζωντανούς οργανισμούς.
Ο πλανήτης - υπερδιπλάσιος σε μέγεθος από τη Γη- βρίσκεται στο κέντρο της «κατοικήσιμης ζώνης» του άστρου του. Παρότι και άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι είναι πολύ πιθανή η ύπαρξη σωμάτων με νερό σε υγρή μορφή, είναι η πρώτη φορά που κάτι τέτοιο επιβεβαιώνεται, με τη βοήθεια του διαστημικού τηλεσκοπίου Kepler, το οποίο «είδε» τον πλανήτη να περνά τρεις φορές μπροστά από το άστρο του.
Πρόκειται επίσης για το μικρότερο πλανήτη που εντοπίζεται πέρα από το ηλιακό μας σύστημα και σε περιοχή που ευνοεί την ύπαρξη ζωής. «Εάν η υπερθέρμανση [εξαιτίας των αερίων] του θερμοκηπίου ήταν παρόμοια σε αυτόν τον πλανήτη και εάν το σώμα είχε επιφάνεια, τότε η θερμοκρασία του θα ήταν περίπου 22 βαθμοί Κελσίου, δηλαδή πολύ ευχάριστη για τα δεδομένα της Γης», λέει ο επικεφαλής της επιστημονικής ομάδας του Kepler Ουίλιαμ Μπορούκι.
Η ανακάλυψη θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική, παρότι θα χρειαστεί περισσότερη μελέτη για να διαπιστωθεί εάν ο Kepler-22b είναι βραχώδης όπως η Γη, αεριώδης όπως ο Ποσειδώνας ή κάτι ενδιάμεσο. «Δεν γνωρίζουμε τίποτε για τους πλανήτες που το μέγεθός τους είναι μεταξύ της Γης και του Ποσειδώνα γιατί στο δικό μας ηλιακό σύστημα δεν υπάρχουν παραδείγματα τέτοιων πλανητών», λέει η Νάταλι Μπατάλια από το Πανεπιστήμιο του Σαν Χοσέ.
Πάνω από 1.000 υποψήφιοι πλανήτες
Η NASA ανακοίνωσε επίσης ότι το Kepler εντόπισε άλλους 1.094 πιθανούς πλανήτες, διπλάσιους από όσους παρατηρούσε έως σήμερα η υπηρεσία. Η αποστολή, που στοίχισε σχεδόν 450 εκατομμύρια ευρώ, είναι για τους Αμερικανούς η πρώτη με στόχο τον εντοπισμό πλανητών σαν τη Γη που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από ήλιους παρόμοιους με τον δικό μας.
Το τηλεσκόπιο είναι εξοπλισμένο με τη μεγαλύτερη κάμερα που έχει ποτέ ταξιδέψει στο Διάστημα και η οποία θα συνεχίσει να στέλνει δεδομένα πίσω στη Γη για τουλάχιστον ένα χρόνο ακόμη.
Η επιβεβαίωση ότι ο Kepler-22b είναι μία «δίδυμη Γη» μπορεί να είναι η πρώτη για τη NASA, όμως η ταυτοποίησή του ανεβάζει στους τρεις τους εξωπλανήτες που πιστεύεται πως θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν ζωή. Το Μάιο, Γάλλοι αστρονόμοι ανακοίνωσαν την ύπαρξη του Gliese 581d, ενώ τον περασμένο Αύγουστο, Ελβετοί ανακοίνωσαν ότι ακόμη ένας πλανήτης, ο HD 85512 b σε απόσταση περίπου 36 ετών φωτός από τη Γη, μοιάζει να βρίσκεται στην κατοικήσιμη ζώνη του άστρου του. Αμφότεροι ωστόσο, σύμφωνα με τη NASA, «βρίσκονται σε τροχιά γύρω από άστρα μικρότερα και ψυχρότερα από το δικό μας Ήλιο».

Ξεκίνησε η ρωσική διαστημική αποστολή προς δορυφόρο του Αρη

Η Ρωσία εκτόξευσε σήμερα το βράδυ έναν δορυφόρο προς τον Φόβο, έναν από τους δύο δορυφόρους του πλανήτη ’ρη, με σκοπό να συλλεχθούν πετρώματα και να επιστρέψει στη Γη μέσα σε τρία χρόνια, ανακοίνωσε η διαστημική υπηρεσία της Ρωσίας, Roscomsos.
Ο πύραυλος Zenit ο οποίος μεταφέρει το δορυφόρο Phobos-Grunt εκτοξεύθηκε στις 22:16 ώρα Ελλάδος από το ρωσικό κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στο Καζακστάν.
"640 δευτερόλεπτα, η πτήση είναι φυσιολογική" δήλωσε ένας από τους ελεγκτές της πτήσης, λίγο μετά από την εκτόξευση.

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=2087928

Εκτοξεύτηκαν δύο δορυφόροι του συστήματος Galileo

Ένας ρωσικός πύραυλος Σογιούζ απογειώθηκε σήμερα από τη Γαλλική Γουιάνα της Νότιας Αμερικής φέροντας πάνω του τους πρώτους δύο δορυφόρους του ευρωπαϊκού συστήματος δορυφορικής πλοήγησης Galileo.

Ένας ρωσικός πύραυλος Σογιούζ απογειώθηκε σήμερα από τη Γαλλική Γουιάνα της Νότιας Αμερικής φέροντας πάνω του τους πρώτους δύο δορυφόρους του ευρωπαϊκού συστήματος δορυφορικής πλοήγησης Galileo.
Η εκτόξευση -η πρώτη ενός πυραύλου Σογιούζ εκτός χωρών της πρώην σοβιετικής ένωσης- επρόκειτο να πραγματοποιηθεί την Πέμπτη, ωστόσο αναβλήθηκε για σήμερα, μετά τον εντοπισμό διαρροής από μια βαλβίδα στο σύστημα τροφοδοσίας καυσίμου.
Το σύστημα Galileo που αναμένεται να τεθεί πλήρως σε λειτουργία εντός της δεκαετίας φιλοδοξεί να χαρίσει στους Ευρωπαίους αυτονομία από το αμερικανικό σύστημα Global Positioning System (GPS). Η Ρωσία ανακοίνωσε πριν λίγο διάστημα ότι ολοκλήρωσε ένα δικό της παρόμοιο σύστημα.
Η εκτόξευση έρχεται μετά από χρόνια καθυστερήσεων και διενέξεων σχετικά με το κόστος του Galileo. Οι διαπραγματεύσεις για την εκτόξευση πυραύλων Σογιούζ ξεκίνησαν το 2003 μετά από συμφωνία της Γαλλίας και της Ρωσίας να συνεργαστούν.
Το σύστημα, το οποίο χρηματοδοτείται 100% από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και διαχειρίζεται η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος (ESA), θεωρείται ότι θα παρέχει καλύτερη κάλυψη και μεγαλύτερη ακρίβεια από τα ανταγωνιστικά του GPS και GLONASS.
Το GPS διαθέτει 24 δορυφόρους (τρεις εφεδρικούς) σε τροχιά σε ύψος 20.200 χλμ., ενώ το Galileo θα έχει 30 (επίσης τρεις εφεδρικούς) σε τροχιά σε υψόμετρο 23.222 χιλιομέτρων.

Κίνα: Με επιτυχία η εκτόξευση του Tiangong 1

Με επιτυχία ολοκληρώθηκε σήμερα το πρώτο «βήμα» της Κίνας στο διάστημα, με την εκτόξευση του δοκιμαστικού σκάφους Tiangong 1 -ή αλλιώς «Επουράνιο παλάτι»- το οποίο αναμένεται να εισάγει τη χώρα στη διαστημική εποχή.

Με επιτυχία ολοκληρώθηκε σήμερα το πρώτο «βήμα» της Κίνας στο διάστημα, με την εκτόξευση του δοκιμαστικού σκάφους Tiangong 1 -ή αλλιώς «Επουράνιο παλάτι»- το οποίο αναμένεται να εισάγει τη χώρα στη διαστημική εποχή.
Το διαστημικό όχημα εκτοξεύτηκε από την έρημο Γκόμπι στις 16.16 (ώρα Ελλάδος) και την εκτόξευσή του παρακολούθησε ζωντανά ο πρωθυπουργός της χώρας, Ουέν Τζιαμπάο, από την κρατική τηλεόραση.
Πηγή: Reuters
http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=2065137

Δεξίωση για τα 62 χρόνια της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας

Με λαμπρή τελετή στην πρεσβεία της στην Αθήνα, η Κίνα γιόρτασε την 62η επέτειο από την ανακήρυξή της ως Λαϊκής Δημοκρατίας από τον Μάο Τσε Tούγκ.

Εξήντα δύο χρόνια πέρασαν από την ανακήρυξη της Λαϊκής δημοκρατίας της Κίνας στην Πύλη της Ουράνιας Γαλήνης από τον Μάο Τσετούγκ. Στα σαράντα από αυτά τα χρόνια η Αθήνα και το Πεκίνο βελτίωναν διαρκώς τις διμερείς σχέσεις.

Το Σινικό Τείχος έρχεται πιο κοντά στην Ακρόπολη και με αυτό το συμβολισμό, η κινεζική πρεσβεία εικονογραφεί την επιτάχυνση της συνεργασίας σε όλους τους τομείς.

Στη δύσκολη συγκυρία που περνάει η χώρα μας, η Κίνα θεωρεί ότι δημιουργούνται επενδυτικές ευκαιρίες από τις οποίες μπορούν να κερδίσουν και οι δύο πλευρές.

Άλλωστε η εκπροσώπηση στη δεξίωση της κινεζικής πρεσβείας της πολιτείας και του επιχειρηματικού κόσμου ήταν υψηλού επιπέδου.

Την κυβέρνηση εκπροσώπησε ο αντιπρόεδρος Θεόδωρος Πάγκαλος, ενώ το "παρών" έδωσαν διπλωμάτες και εκπρόσωποι του επιχειρηματικού κόσμου.

http://www.euro2day.gr/news/highlights/121/articles/659844/Article.aspx

Καναδάς: 10χρονη ανακάλυψε σουπερνόβα

Μία 10χρονη Καναδή ανακάλυψε έναν υπερκαινοφανή αστέρα (σουπερνόβα) κι έτσι έγινε ο πιο μικρός σε ηλικία άνθρωπος που έχει κάνει μία τέτοια ανακάλυψη, όπως αναφέρει η Βασιλική Εταιρεία Αστρονομίας του Καναδά σε ανακοίνωσή της.
Η Κάθριν Ορόρα Γκρέι, που ζει στην πόλη Φρέντερικτον στην επαρχία Νέο Μπρούνσγουικ, στον ανατολικό Καναδά, εντόπισε το σουπερνόβα καθώς εξέταζε στην οθόνη του υπολογιστή της, μαζί με τον πατέρα της, τις εικόνες μακρινών γαλαξίων που είχαν καταγράψει με τη βοήθεια τηλεσκοπίου.
Πρόκειται για την ανακάλυψη μίας σουπερνόβα μεγέθους 17 στον γαλαξία UGC 3378, 240 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά από τη Γη στον αστερισμό της Καμηλοπάρδαλης, όπως επισημαίνει η εταιρεία.
Την ανακάλυψη επιβεβαίωσαν άλλοι δύο ερασιτέχνες αστρονόμοι, ενώ στη συνέχεια ενημερώθηκε και το κεντρικό γραφείο της Διεθνούς Αστρονομικής Ενωσης, το οποίο κατέγραψε τη σουπερνόβα με την ονομασία «σουπερνόβα 2010t».

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1917366

Τρεις φορές περισσότερα τα άστρα

Ο αριθμός των άστρων στο σύμπαν είχε σοβαρά υποεκτιμηθεί μέχρι σήμερα, καθώς μια νέα επιστημονική εκτίμηση τριπλασιάζει το πιθανό πλήθος τους. Αυτή η εντυπωσιακή διαπίστωση, μεταξύ άλλων, σημαίνει ότι μπορεί να είναι τρισεκατομμύρια οι «γήινοι» πλανήτες που περιφέρονται γύρω από άστρα σε άλλους γαλαξίες, άρα αυξάνει ανάλογα και η πιθανότητα ύπαρξης εξωγήινης ζωής.
Οι ερευνητές, υπό τον καθηγητή αστρονομίας Πίτερ βαν Ντόκουμ του πανεπιστημίου Γέιλ και τον Τσάρλι Κονρόι του πανεπιστημίου Πρίνστον και του Κέντρου Αστροφυσικής Χάρβαρντ-Σμιθσόνιαν των ΗΠΑ, εκτιμούν ότι οι λεγόμενοι «κόκκινοι νάνοι» είναι πολύ πιο κοινά άστρα στο σύμπαν, από ό,τι πίστευαν ως τώρα οι επιστήμονες και μπορεί να αποτελούν μέχρι και το 80% του συνολικού πληθυσμού των άστρων.
Οι επιστήμονες, με τη βοήθεια του τηλεσκοπίου Κεκ της Χαβάης, ανέλυσαν το φως που φτάνει στον πλανήτη μας από μακρινούς ελλειπτικούς γαλαξίες και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι τελευταίοι είναι� «πήχτρα» σε κόκκινα άστρα-νάνους, δηλαδή ήλιους μικρού μεγέθους και χαμηλής σχετικά θερμοκρασίας.
Γύρω από αυτά τα άστρα, είναι πολύ πιθανό ότι βρίσκονται σε τροχιά τρισεκατομμύρια πλανήτες σαν τη Γη, όπως είπε ο Ντόκουμ.
Οι κόκκινοι-νάνοι, που έχουν μάζα συνήθως μικρότερη από το ένα τρίτο του δικού μας ήλιου, εκπέμπουν σχετικά αχνό φως κι έτσι δύσκολα είναι άμεσα ορατοί από τη Γη, όμως η ακτινοβολία τους επηρεάζει τη συνολικό φως που έρχεται από ένα γαλαξία μέχρι τον πλανήτη μας.
Οι υπολογισμοί των Αμερικανών επιστημόνων δείχνουν ότι αυτό το γαλαξιακό φως «κρύβει» μια πληθώρα κόκκινων νάνων, άρα και πολλών πιθανών εξωπλανητών γύρω τους.
Η νέα έρευνα δείχνει ότι παλαιότεροι γαλαξίες από το δικό μας, περιέχουν 20 φορές περισσότερους κόκκινους νάνους, οι οποίοι γενικά έχουν ηλικία μεγαλύτερη των 10 δισεκατομμυρίων ετών.
Υπολογίζεται ότι στο δικό μας γαλαξία για κάθε φωτεινό άστρο σαν τον ήλιο μας, υπάρχουν περίπου άλλοι 100 αόρατοι κόκκινοι νάνοι. Όμως στους μακρινούς και πιο ηλικιωμένους ελλειπτικούς γαλαξίες (που αποτελούν περίπου το ένα τρίτο του συνολικού αριθμού γαλαξιών στο σύμπαν), η αναλογία είναι πολύ διαφορετική: για κάθε ένα φωτεινό άστρο σαν τον ήλιο μας, υπάρχουν 1.000 ή και 2.000 αχνοί κόκκινοι νάνοι.
«Οι κόκκινοι νάνοι υπάρχουν για πολύ καιρό, έτσι ώστε να υπάρχει αρκετός χρόνος για την εξέλιξη πολύπλοκης ζωής σε πλανήτες γύρω τους. Αυτός ακριβώς είναι ένας λόγος που πολλοί άνθρωποι ενδιαφέρονται τόσο για αυτό το είδος άστρου», δήλωσε ο Ντόκουμ.
Οι νέες φασματοσκοπικές αναλύσεις του φωτός σημαίνουν επίσης ότι υπάρχει πολύ λιγότερη σκοτεινή ύλη σε αυτούς τους γαλαξίες σε σχέση με ό,τι νόμιζαν οι επιστήμονες ως τώρα, πράγμα που από τη μια πλευρά διευκολύνει τα πράγματα, καθώς οι αστρονόμοι ξέρουν πολύ περισσότερα για τα άστρα παρά για την μυστηριώδη σκοτεινή ύλη.
Αν όντως υπάρχουν τριπλάσια άστρα στο σύμπαν και ανάλογα πολύ περισσότεροι πλανήτες, τότε λύνεται εν μέρει το πρόβλημα της «χαμένης ύλης» του σύμπαντος και οι επιστήμονες δεν χρειάζεται να καταφύγουν στον ίδιο βαθμό στη σκοτεινή ύλη για να εξηγήσουν τη δομή και συμπεριφορά του σύμπαντος, όπως δήλωσε ο αστρονόμος Μάρεκ Κουκούλα του Βασιλικού Αστεροσκοπείου του Γκρίνουιτς στο Λονδίνο.
Από την άλλη όμως, όπως είπε ο Ντόκουμ, οι νέες εκτιμήσεις δημιουργούν πρόβλημα στις μέχρι τώρα θεωρίες για το πώς σχηματίστηκαν και αναπτύχθηκαν οι γαλαξίες μετά το αρχικό «Μπιγκ Μπανγκ», καθώς φαίνεται πως οι επιστήμονες είχαν ως τώρα υποεκτιμήσει τη συνολική μάζα των γαλαξιών, αφού είχαν αφήσει τόσα πολλά άστρα έξω από τους υπολογισμούς τους.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ταξίδι στη Σελήνη κινεζικού διαστημικού σκάφους

Ξεκίνησε το ταξίδι του στη Σελήνη το μη επανδρωμένο κινεζικό διαστημικό σκάφος Chang’e-2, το οποίο θα παραμείνει σε τροχιά γύρω από αυτήν για έξι μήνες.
Η εκτόξευσή του (στις 14:00 ώρα Ελλάδας) από τη διαστημική βάση Σισάνγκ στην επαρχία Σετσουάν συμπίπτει με την ημέρα εορτασμού των 62 ετών από την ίδρυση της κομμουνιστικής Κίνας.
Η ασιατική χώρα κάνει ακόμη ένα βήμα, ώστε να έρθει πιο κοντά στο στόχο που έχει θέσει: Να στείλει ανθρώπους στο φεγγάρι περίπου το 2020. Συγκεκριμένα, σχεδιάζει ως το 2013 να στείλει στη Σελήνη ένα ρομπότ με το διαστημικό σκάφος Chang'e-3 και ως το 2020 θέλει την προσελήνωση επανδρωμένου σκάφους.
Σύμφωνα με το κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο CCTV, κατά τη διάρκεια της εξάμηνης αποστολής του, το Chang'e-2 θα δοκιμάσει βασικές τεχνολογίες και θα συλλέξει δεδομένα που θα χρησιμοποιηθούν για προσεληνώσεις.
Η Κίνα έθεσε σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη το πρώτο διαστημικό της σκάφος Chang'e-1 τον Οκτώβριο του 2007. Τα διαστημικά σκάφη Chang'e έχουν πάρει το όνομά τους από μία κινεζική θεότητα που πέταξε στο φεγγάρι.
Πηγές: ΑΠΕ-ΜΠΕ, Reuters, Γαλλικό Πρακτορείο, Γερμανικό Πρακτορείο

Εντοπίστηκε κολοσσιαίο άστρο-τέρας

Ένα κολοσσιαίων διαστάσεων άστρο, που έχει μάζα περίπου 265 φορές μεγαλύτερη από την μάζα του ήλιου μας, ενώ παλαιότερα ίσως ήταν μέχρι και 320 φορές μεγαλύτερο, εντοπίστηκε από ευρωπαίους αστρονόμους. Πρόκειται για ένα πραγματικό «τέρας» του διαστήματος, το μεγαλύτερο άστρο που έχει ποτέ βρεθεί.

Η ανακάλυψη, που παρουσιάστηκε στο περιοδικό «Monthly Notices» της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρίας της Βρετανίας, έγινε από ομάδα επιστημόνων του Πολύ Μεγάλου Τηλεσκοπίου του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου στην Χιλή, με επικεφαλής τον καθηγητή αστροφυσικής Πολ Κράουδερ του βρετανικού πανεπιστημίου του Σέφιλντ, σύμφωνα με το BBC.

Άστρα όπως αυτό που ανιχνεύθηκε (και απέκτησε την κωδική ονομασία R136a1) στο κέντρο ενός αστρικού σμήνους στο Νεφέλωμα της Ταραντούλας, σε απόσταση περίπου 165.000 ετών φωτός από τον δικό μας γαλαξία, έχουν μέγεθος και φωτεινότητα πολύ πέρα από αυτήν που οι επιστήμονες πίστευαν ότι είναι δυνατό να υπάρχουν. Το συγκεκριμένο άστρο εντοπίστηκε σε μια περιοχή του διαστήματος όπου πυκνά νέφη αερίων και σκόνης καταρρέουν σχηματίζοντας πυκνότερους σχηματισμούς, με τελικό αποτέλεσμα τη γέννηση πελώριων άστρων που «καίνε» σε σχετικά σύντομο χρόνο τα αέριά τους, πριν εκραγούν σε τεράστιες εκρήξεις σουπερ-νόβα.

Το άστρο-τέρας είναι δύο φορές βαρύτερο από οποιοδήποτε άλλο άστρο έχει βρεθεί μέχρι σήμερα, εμφανίζει φωτεινότητα σχεδόν 10 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από αυτήν του ήλιου μας, ενώ έχει πιθανώς ακτίνα 30 φορές μεγαλύτερη από τον ήλιο μας. Στη γύρω περιοχή υπάρχουν και άλλα τεράστια άστρα με επιφανειακή θερμοκρασία άνω των 40.000 βαθμών Κελσίου, δηλαδή επτά φορές πιο καυτά από το δικό μας ήλιο. Αντίθετα όμως με τον καλοσχηματισμένο δίσκο του ήλιου μας, τα τεράστια αυτά άστρα, σύμφωνα με τους επιστήμονες, φαίνεται να έχουν ασαφή περίμετρο και να χάνουν τεράστιες ποσότητες υλικών εξαιτίας πανίσχυρων ανέμων γύρω τους.

Θεωρείται σίγουρο ότι γύρω από ένα τέτοιο άστρο-τέρας δεν περιφέρονται πλανήτες σε τροχιά, επειδή τα άστρα ζουν λίγο και δεν προλαβαίνουν να σχηματιστούν πλανήτες στην περιφέρειά τους. «Ακόμα όμως κι αν υπήρχαν πλανήτες, δεν θα υπήρχαν αστρονόμοι πάνω σε αυτούς, γιατί ο νυχτερινός ουρανός τους θα ήταν σαν μέρα εξαιτίας της λαμπρότητας του ήλιου τους», σχολίασε χαρακτηριστικά ο Κράουδερ.

Μέχρι τώρα είχαν εντοπιστεί άστρα-γίγαντες μεγαλύτερα κατά περίπου 150 φορές σε σχέση με την μάζα του ήλιου μας. Η νέα ανακάλυψη θέτει το ερώτημα ποιο είναι τελικά το ανώτατο όριο μεγέθους για ένα άστρο-ήλιο. Οι αστρονόμοι εκτιμούν ότι στο αρχέγονο σύμπαν θα υπήρχαν πολλά περισσότερα από αυτά τα άστρα-τέρατα.

Ορισμένοι άλλοι αστρονόμοι εξέφρασαν πάντως κάποιες επιφυλάξεις μήπως η ομάδα του Κράουδερ, λόγω της απόστασης, μπέρδεψε δύο κοντινά μεγάλα άστρα και τα θεώρησε ως ένα τεράστιο.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Άφθονο νερό στο εσωτερικό της Σελήνης

Πολύ περισσότερο νερό απ’ ό,τι θα περίμενε κανείς υπάρχει στη Σελήνη, το οποίο πιστεύεται ότι βρίσκεται βαθιά κάτω από μεγάλο μέρος της επιφάνειας του δορυφόρου, σύμφωνα με πρόσφατη ανακοίνωση της Αμερικανικής Ακαδημίας Επιστημών.

Τα στοιχεία που συνέλεξαν οι τελευταίες αποστολές στη Σελήνη υπέδειξαν ποσότητες παγωμένου νερού σε σκιερούς κρατήρες που βρίσκονται στην επιφάνεια του πλανήτη, καθώς και πάγο κάτω από την γκρίζα σκόνη. Θα μπορούσε, όμως, αυτή η ποσότητα νερού να έχει μεταφερθεί εκεί από κομήτες ή αστεροειδείς που έχουν προσκρούσει στην επιφάνεια της Σελήνης.

Η νέα έρευνα, όμως, που έχει διεξάγει η Αμερικανική Ακαδημία Επιστημών δείχνει ότι στη Σελήνη υπάρχει πολύ μεγαλύτερη ποσότητα νερού από αυτή –μια διαπίστωση που θα παίξει σημαντικό ρόλο στις μελλοντικές αποστολές στη Σελήνη.

«Νερό μπορεί να υπάρχει οπουδήποτε στο εσωτερικό της Σελήνης», συμπεραίνουν στον επίλογο της μελέτης τους οι επιστήμονες από την Αμερικανική Ακαδημία Επιστημών. «Για περισσότερα από 40 χρόνια πιστεύαμε ότι η Σελήνη ήταν ξηρή», σχολιάζει ο Φράνσις Μακάμπιν από το Carnegie Institution of Washington που ηγήθηκε της έρευνας. «Διαπιστώσαμε ότι η ελάχιστη ποσότητα νερού κυμαίνεται ανάμεσα σε 64 μέρη/δισεκατομμμύριο έως 5 μέρη/εκατομμύριο».

Το νερό δεν είναι άμεσα προσβάσιμο, καθώς είναι ενσωματωμένο στο βραχώδες εσωτερικό της Σελήνης, αναφέρει η έκθεση. Η επικρατούσα άποψη σήμερα μεταξύ των επιστημόνων είναι ότι η Σελήνη σχηματίστηκε από την πρόσκρουση στη Γη ενός ουράνιου σώματος μεγέθους ίσου με του Άρη πριν από 4,5 δισ. χρόνια, προκαλώντας την εκτίναξη υλικού με το οποίο σχηματίστηκε ο δορυφόρος της Γης.

Πηγή: Reuters

Ακόμα ένα δωμάτιο προστέθηκε στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό

Reuters

Η νέα υπομονάδα (πάνω) μεταφέρθηκε στην τελική της θέση με το ρομποτικό βραχίονα του σταθμού

Μια ρωσική υπομονάδα για τη διενέργεια επιστημονικών πειραμάτων, η οποία διαθέτει και μια θυρίδα πρόσδεσης για σκάφη ανεφοδιασμού, εγκαταστάθηκε στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) μετά την άφιξή της με το διαστημικό λεωφορείο Atlantis.

Με την εγκατάσταση της υπομονάδας Rassvet («Χαραυγή» στα ρωσικά), το πολυεθνικό τροχιακό συγκρότημα των 100 δισ. δολαρίων πλησιάζει την τελική του μορφή.

Με την υπομονάδα Rassvet, ο ISS έχει συνολικά 13 δωμάτια, αναφέρει το πρακτορείο Reuters: Δύο κεντρικές ρωσικές μονάδες (Zarya, Zvezda), τρία εργαστήρια (το αμερικανικό Destiny, το ευρωπαϊκό Columbus και το ιαπωνικό Kibo), δύο αεροστεγείς θυρίδες για διαστημικούς περίπατους, δύο εργαστήρια με θυρίδες πρόσδεσης, μια εξωτερική πλατφόρμα παρατήρησης και ένα παρατηρητήριο με πανοραμική θέα της Γης.

Ο σταθμός, η μεγαλύτερη ενεργή ερευνητική κοινοπραξία στον κόσμο, με τη συμμετοχή 16 χωρών, θα ολοκληρωθεί το 2012 με την εγκατάσταση ενός ακόμα μεγάλου ρωσικού εργαστηρίου.

Οι εργασίες συναρμολόγησης σε τροχιά ξεκίνησαν το 1998 αλλά καθυστέρησαν σημαντικά λόγω της τραγωδίας με την καταστροφή του διαστημικού λεωφορείου Columbia το 2003.

Μόνο δύο αποστολές απομένουν για τη NASA πριν τα γερασμένα διαστημικά λεωφορεία αποσυρθούν οριστικά: To Discovery θα εκτοξευτεί το Σεπτέμβριο μεταφέροντας τα τελευταία ανταλλακτικά στα τέλη του έτους θα ακολουθήσει η αποστολή του Endeavour για την εγκατάσταση ενός ανιχνευτή σωματιδίων αξίας 2 δισ. δολαρίων.

Η αποστολή του Endeavour θα είναι η 134η και τελευταία αποστολή διαστημικού λεωφορείου. Οι αποστολές μεταφοράς πληρωμάτων και προμηθειών θα βασίζονται αποκλειστικά στα ρωσικά σκάφη μέχρι να ανατεθούν τελικά σε ιδιωτικές εταιρείες.

Το Atlantis, που πραγματοποιεί κι αυτό την τελευταία αποστολή της καριέρας του, βρίσκεται συνδεδεμένο στον σταθμό από την Κυριακή και προγραμματίζεται να αναχωρήσει τη Δευτέρα.

Μέχρι τότε θα πραγματοποιηθούν ακόμα δύο διαστημικοί περίπατοι για την αντικατάσταση έξι γιγάντιων μπαταριών που αποθηκεύουν ενέργεια από τους ηλιακούς συλλέκτες του σταθμού.

Newsroom ΔΟΛ

Το μεγαλύτερο τηλεσκόπιο του κόσμου θα κατασκευαστεί στη Χιλή

Το μεγαλύτερο τηλεσκόπιο του κόσμου αξίας άνω του ενός δισεκατομμυρίου ευρώ θα κατασκευαστεί στην έρημο της νότιας Χιλής, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Νότιο Παρατηρητήριο (ESO).

Με μήκος 42 μέτρα το Ευρωπαϊκό Εξαιρετικά Μεγάλο Τηλεσκόπιο (ELT) θα αναζητήσει στο διάστημα την ύπαρξη εξωπλανητών, δηλαδή πλανητών εκτός του ηλιακού μας συστήματος. Επιπλέον, θα προσπαθήσει να διαλευκάνει το μυστήριο της σκοτεινής ύλης και της σκοτεινής ενέργειας.

Το τηλεσκόπιο θα κατασκευαστεί στα 3.060 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας σε ένα βουνό της πλούσιας σε ορυκτά ερήμου Ατακάμα στη νότια Χιλή, η οποία προτιμάται από τους ειδικούς καθώς εκεί επικρατούν χαμηλά επίπεδα εξάτμισης του νερού και καθαρός ουρανός κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Πέντε χώρες -η Ισπανία, το Μαρόκο, η Νότια Αφρική, η Αργεντινή και η Χιλή- βρίσκονταν ανάμεσα στις υποψήφιες για να φιλοξενήσουν το τηλεσκόπιο.

«Το μέγεθος θα μας επιτρέψει βασικά να δούμε πλανήτες που μοιάζουν με τη Γη» δήλωσε ο Λαρς Λίντμπεργκ Κρίστενσεν, επικεφαλής του τμήματος εκπαίδευσης του Παρατηρητήριου που εδρεύει στο Γκάρτσινγκ της Γερμανίας.

«Θα είναι δυνατό να εξετάσουμε θεμελιώδη φυσικά ζητήματα σε ένα βαθμό που δεν ήταν προηγουμένως ποτέ δυνατό. Θα εξετάσουμε μαύρες τρύπες, γαλαξίες, σκοτεινή ύλη και σκοτεινή ενέργεια, τα οποία είναι δύο τελείως άγνωστα τμήματα του σύμπαντος» πρόσθεσε ο κ. Κρίστενσεν.

Το τηλεσκόπιο αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία το 2018, μετά από επτά χρόνια εργασιών.

ΑΠΕ-ΜΠΕ, Reuters

Ανακαλύφθηκαν εννέα νέοι εξωπλανήτες

Μια διεθνής ομάδα αστρονόμων ανακάλυψε εννέα ακόμα πλανήτες έξω από το ηλιακό μας σύστημα, ανεβάζοντας έτσι πλέον σε 452 τον αριθμό των εξωπλανητών που έχουν ανακαλυφθεί από το 1995, όταν εντοπίστηκε ο πρώτος.

Παράλληλα, οι ερευνητές βρήκαν νέα στοιχεία που φαίνεται να ανατρέπουν την καθιερωμένη θεωρία για το πώς σχηματίστηκαν και πώς κινούνται οι πλανήτες γύρω από τα άστρα τους, καθώς μερικοί από τους νεοανακαλυφθέντες εξωπλανήτες κινούνται σε ανάποδη κατεύθυνση σε σχέση με την κίνηση του μητρικού άστρου τους, γύρω από το οποίο βρίσκονται σε τροχιά.

Αντίθετα με τους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος, που όλοι μιμούνται την κίνηση του ήλιου μας, δύο από τους νέους εξωπλανήτες κινούνται σε αντίθετη κατεύθυνση σε σχέση με την περιστροφή του άστρου τους. Οι ερευνητές, κάνοντας νέους υπολογισμούς, συνειδητοποίησαν για πρώτη φορά ότι και άλλοι εξωπλανήτες, που είχαν ήδη ανακαλυφθεί στο παρελθόν, κινούνται ανάποδα σε σχέση με το άστρο τους.

Οι θεωρητικοί της δημιουργίας των πλανητών καλούνται τώρα να εξηγήσουν πώς γίνεται ένας εξωπλανήτης να κινείται ανάποδα από το άστρο του. Μέχρι τώρα οι επιστήμονες πίστευαν ότι οι πλανήτες σχηματίζονται από ένα δίσκο σκόνης και αερίων που κινείται συμπαρασυρόμενο από ένα άστρο και, όταν το άστρο τελικά συμπυκνώνεται, ακολουθεί «κατά πόδας» και αναγκαστικά την φορά του άστρου-ήλιου του. Για «πραγματική βόμβα που έπεσε στο πεδίο των εξωπλανητών», έκανε λόγο ο αστρονόμος Αμορί Τριό του Αστεροσκοπείου της Γενεύης, ο οποίος ήταν επικεφαλής των ερευνητών.

Η ανακάλυψη, που έγινε αρχικά με το γιγάντιο τηλεσκόπιο του Ευρωπαϊκού Νοτίου Παρατηρητηρίου στην Χιλή και η οποία ανατρέπει τη «συμβατική σοφία» γύρω από τη δημιουργία των πλανητών, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά διεθνώς σε αστρονομικό συνέδριο στη Γλασκώβη της Σκωτίας, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, ενώ θα ακολουθήσουν λεπτομερείς ανακοινώσεις σε επιστημονικά περιοδικά.

Οι νέοι εξωπλανήτες περιφέρονται γύρω από διάφορα άστρα σε απόσταση μέχρι 1.000 ετών φωτός από τη Γη, μέσα στο γαλαξία μας. Τα άστρα βρίσκονται σε διάφορους αστερισμούς: Πήγασος, Παρθένος, Ιχθείς, Ανδρομέδα (στο βόρειο ημισφαίριο) και Ηριδανός, Ύδρα, Φοίνιξ κ.α. (στο νότιο ημισφαίριο). Και οι εννέα εξωπλανήτες ανήκουν στην κατηγορία του «καυτού Δία», επειδή αποτελούν γιγάντιους αέριους πλανήτες, των οποίων η τροχιά (αντίθετα με τον αυθεντικό Δία του δικού μας ηλιακού συστήματος) βρίσκεται σε πολύ μικρή απόσταση από το άστρο-ήλιο τους, γι’ αυτό η θερμοκρασία τους είναι τόσο μεγάλη.

Από τότε που ανακαλύφθηκε ο πρώτος «καυτός Δίας», η προέλευση τέτοιων πλανητών αποτελεί ένα αίνιγμα. Επειδή πάντως είναι μεγάλοι και κοντά στο άστρο τους, είναι πιο εύκολο να εντοπιστούν από τη Γη, χάρη στη βαρυτική επίδραση που ασκούν στον ήλιο τους. Σύμφωνα με μια θεωρία, οι «καυτοί Δίες» σχηματίσθηκαν μακριά από τα άστρα τους και στη συνέχεια η βαρυτική έλξη των άστρων τους τούς έφερε κοντά στα άστρα τους, γύρω από τα οποία πλέον περιφέρονται. Όμως αυτή η θεωρία δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί μερικοί τέτοιοι εξωπλανήτες, αλλά όχι όλοι, καταλήγουν να έχουν τροχιά με ανάποδη κατεύθυνση σε σχέση με το άστρο τους.

http://www.capital.gr/News.asp?id=944589

Το Σύμπαν τρέχει και επεκτείνεται

ΛΟΝΔΙΝΟ Εντυπωσιακά είναι τα αποτελέσματα της μεγαλύτερης έρευνας που πραγματοποίησε το διαστημικό τηλεσκόπιο Ηubble στα 20 χρόνια λειτουργίας του. Ομάδα αστρονόμων από την Ολλανδία ερεύνησε, με τη βοήθεια του Ηubble, 446 χιλιάδες γαλαξίες και επιβεβαίωσε τη θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν, όσον αφορά τη διαστολή του Σύμπαντος. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι πράγματι το Σύμπαν επεκτείνεται και μάλιστα επιταχυνόμενο, δηλαδή επεκτείνεται στον χώρο και μάλιστα με ταχύτητες που είναι συνεχώς αυξανόμενες. Ο Αϊνστάιν είχε προβλέψει την ύπαρξη μιας απωστικής δύναμης που δρα αντίθετα από τη βαρύτητα και αναγκάζει τα σώματα να απομακρύνονται μεταξύ τους. Η ύπαρξη αυτής της δύναμης αποτρέπει τη συστολή του Σύμπαντος και την κατάρρευσή του τελικά κάτω από το ίδιο το βάρος του. Στη διάρκεια των ετών η απωστική αυτή δύναμη ονομάστηκε «σκοτεινή ενέργεια» και αποτελεί σταθερό σημείο έρευνας της επιστημονικής κοινότητας εδώ και δεκαετίες. «Η έρευνά μας επιβεβαιώνει ότι υπάρχει μια άγνωστη πηγή ενέργειας στο Σύμπαν που προκαλεί την επιταχυνόμενη διαστολή του» αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο Λούντοβικ βαν Βάρμπεκε, του Τμήματος Φυσικής και Αστρονομίας του Πανεπιστημίου Leiden στην Ολλανδία.

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=33&artId=322522&dt=27/03/2010