Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πάγοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πάγοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 25 Ιανουαρίου 2011

Γροιλανδία: Με πρωτοφανείς ρυθμούς το λιώσιμο των πάγων

Οι απώλειες πάγου στη Γροιλανδία το 2010 ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο, ενώ η απορροή υδάτων στον ωκεανό ήταν διπλάσια από το μέσο ετήσιο όρο των τριών τελευταίων δεκαετιών, ανακοίνωσαν επιστήμονες από το Εργαστήριο Διεργασιών Κρυόσφαιρας της Νέας Υόρκης.
Η έκθεσή τους, που δημοσιεύεται στην αμερικανική επιθεώρηση Environmental Resarch Letters, εντείνει την ανησυχία για αύξηση της στάθμης των υδάτων που θα μπορούσε να έχει καταστροφικές συνέπειες. Η έκταση, όπου οι επιστήμονες κατέγραψαν απώλεια πάγου αυξάνεται, όπως λένε, κατά 17.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα το χρόνο.
Το 2004 υπολογίστηκε ότι εάν έλιωνε το σύνολο των πάγων της Γροιλανδίας, η στάθμη των υδάτων των ωκεανών θα ανέβαινε μακροπρόθεσμα κατά επτά ολόκληρα μέτρα «πνίγοντας» παράκτιες πόλεις ανά τον κόσμο. Πιστεύεται ότι έως τα τέλη του αιώνα, η «συνεισφορά» της στην αύξηση της στάθμης των ωκεανών θα μπορούσε να φθάσει ακόμη και το μισό μέτρο. Το στρώμα πάγου στη Γροιλανδία φθάνει σε κάποιες περιοχές τα 3 χιλιόμετρα.
Με τη βοήθεια υπολογιστικών μοντέλων, ο Μάρκο Τεντέσκο και η ομάδα του υπολόγισαν ότι η απορροή από το λιώσιμο του πάγου το 2010 άγγιξε τους 530 μεγατόνους (δισεκατομμύρια τόνους), όταν ο μέσος όρος την περίοδο 1958-2009 ήταν 274 και την περίοδο 1979-2009 285 γιγατόνοι. «Η διαδικασία δεν είναι σε καμία περίπτωση γραμμική και έτσι θα ήταν αδύνατο να τραβήξουμε απλώς μια γραμμή» για το τι θα συμβεί στο μέλλον, εξηγεί ο Τεντέσκο. Τα τελευταία 30 χρόνια ωστόσο, «παρατηρείται αύξηση της απορροής».
Οι ερευνητές του Εργαστηρίου Διεργασιών Κρυόσφαιρας λένε πως ευθύνεται η κλιματική αλλαγή, καθώς τα τελευταία 40 χρόνια, οι θερμοκρασίες στην Αρκτική έχουν αυξηθεί κατά 2-3 φορές περισσότερο σε σχέση με τον παγκόσμιο μέσο όρο. Στη Γροιλανδία, η θερμοκρασία το περασμένο καλοκαίρι ήταν κατά 3 βαθμούς Κελσίου υψηλότερη από το μέσο όρο, ενώ όπως λέει ο Τεντέσκο, στην πρωτεύουσα Νούουκ, η άνοιξη και το καλοκαίρι του 2010 ήταν τα θερμότερα από το 1873, όταν άρχισαν οι μετρήσεις.
Να σημειωθεί ότι την περασμένη εβδομάδα, η Μετεωρολογική Υπηρεσία των Ηνωμένων Εθνών επιβεβαίωσε ότι το 2010 ήταν το θερμότερο έτος.
Ο Ήλιος βγήκε δύο ημέρες νωρίτερα
Εν τω μεταξύ, μόλις πριν από λίγες ημέρες, η Γροιλανδία απασχόλησε και πάλι τους επιστήμονες που ασχολούνται με κλιματικά ζητήματα. Στη μικρή πόλη Ιλουλισάτ, που βρίσκεται ελάχιστα πάνω από τον Αρκτικό Κύκλο με αποτέλεσμα οι κάτοικοί της να περνούν το μεγαλύτερο τμήμα του χειμώνα στο σκοτάδι, ο Ήλιος έκανε την εμφάνισή του δύο ημέρες νωρίτερα από την αναμενόμενη ημερομηνία - τη 13η Ιανουαρίου- διχάζοντας τους επιστήμονες. Κάποιοι ερμήνευσαν τη... βιαστική έλευση του Ηλίου μιλώντας για μια ατμοσφαιρική οφθαλμαπάτη, ενώ άλλη «έδειξαν» την κλιματική αλλαγή.
Όλοι τους ωστόσο συμφώνησαν ότι το περιστατικό ήταν μεμονωμένο και δεν αποτελεί απόδειξη ότι η έλευση της άνοιξης στο Βόρειο Ημισφαίριο επιταχύνεται.
http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1925274

Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου 2009

Ρεκόρ θερμοκρασίας στους ωκεανούς

Κατά το τελευταίο τρίμηνο του 2009 οι επιφανειακές θερμοκρασίες στους ωκεανούς του πλανήτη ήταν οι υψηλότερες που έχουν ποτέ καταγραφεί, σύμφωνα με τις επιστημονικές μετρήσεις της Εθνικής Διοίκησης Ωκεανών και Ατμόσφαιρας των ΗΠΑ.
Παράλληλα, μια νέα δανική μελέτη κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ότι οι πάγοι της Γροιλανδίας κινδυνεύουν με ταχύτερο λιώσιμο από ό,τι πίστευαν οι επιστήμονες μέχρι σήμερα.
Η μέση παγκόσμια θερμοκρασία των ωκεανών διαμορφώθηκε σχεδόν στους 17 βαθμούς Κελσίου, κατά το τρίμηνο Ιουνίου-Αυγούστου 2009, περίπου 0,58 βαθμοί υψηλότερα από το κανονικό επίπεδο θερμοκρασίας γι' αυτή την περίοδο.
Φέτος τον Αύγουστο, η μέση παγκόσμια θερμοκρασία στην επιφάνεια των ωκεάνιων υδάτων ήταν περίπου 16,89 βαθμοί, σχεδόν 0,57 βαθμούς υψηλότερα από ό,τι συνήθως. Ο Αύγουστος του 2009 καταγράφηκε ως ο θερμότερος Αύγουστος στην ιστορία (τουλάχιστον μέχρι το 1880 που υπάρχουν συγκριτικά στοιχεία) για τους ωκεανούς.
Τον περασμένο μήνα η μέση συνδυασμένη θερμοκρασία ήταν περίπου 14,6 βαθμοί, γεγονός που κατατάσσει τον φετινό Αύγουστο ως τον τέταρτο θερμότερο στην καταγραμμένη ιστορία του γήινου κλίματος.
Η κλιματική αλλαγή αυξάνει σταδιακά, αλλά σταθερά, την μέση θερμοκρασία του πλανήτη κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Όλα τα δέκα θερμότερα έτη στη Γη έχουν καταγραφεί μετά το 1997.
http://www.naftemporiki.gr/news/static/09/09/17/1716237.htm

Δευτέρα 6 Απριλίου 2009

Γιγάντιος όγκος πάγου καταρρέει στην Ανταρκτική

Μια πλάκα πάγου, με έκταση σχεδόν διπλάσια της Κρήτης, αναμένεται να αποσπαστεί άμεσα από την Ανταρκτική, έπειτα από την κατάρρευση μιας γέφυρας πάγου που τη στερέωνε στην υπόλοιπη ήπειρο, ανακοίνωσε η Βρετανική Γεωλογική Υπηρεσία..
Η Κρηπίδα Πάγου Ουίλκινς είναι μια παγωμένη πλάκα 12.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων που επιπλέει κατά μήκος της δυτικής πλευράς της Ανταρκτικής Χερσονήσου, νότια της Νοτίου Αμερικής.
Παρέμενε σταθερή εδώ και εκατοντάδες ή και χιλιάδες χρόνια, άρχισε όμως να συρρικνώνεται τη δεκαετία του 1990, καθώς η παγκόσμια θέρμανση πλήττει την Ανταρκτική περισσότερο από ό,τι τον υπόλοιπο πλανήτη. Τα τελευταία 50 χρόνια, η μέση θερμοκρασία στην Ανταρκτική Χερσόνησο έχει αυξηθεί κατά 2,5 βαθμούς Κελσίου.
Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, η Λευκή Ήπειρος έχει χάσει επτά κρηπίδες πάγου. Η Κρηπίδα Ουίλκινς φαίνεται τώρα ότι θα είναι η όγδοη.
Στη διάρκεια του Σαββατοκύριακου διαλύθηκε μια στενή λωρίδα πάγου που κρατούσε την κρηπίδα συνδεδεμένη σε δύο νησιά, το Σαρκό και το Λάταντι, δήλωσε στο Reuters ο Ντέιβιντ Βον της Βρετανικής Γεωλογικής Υπηρεσίας, η οποία παρακολουθούσε τη γέφυρα με GPS.
Οι πρώτες μεγάλες ρωγμές είχαν καταγραφεί την Πέμπτη σε δορυφορικές εικόνες που δημοσιοποίησε η ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος), προειδοποιώντας για επικείμενη κατάρρευση.
Αν η κρηπίδα αποσπαστεί θα παρασυρθεί σε βορειότερα, θερμά νερά όπου θα σπάσει σε παγόβουνα και τελικά θα λιώσει πλήρως.
Το λιώσιμο πάγου που επιπλέει δεν συμβάλλει στην άνοδο της στάθμης της θάλασσας, αφού η πυκνότητα του πάγου είναι μικρότερη από του υγρού νερού.
Αν όμως το φαινόμενο επεκταθεί και στον πάγο που βρίσκεται πάνω στο έδαφος της Ανταρκτικής, η στάθμη θα μπορούσε να ανέβει σε επικίνδυνα υψηλά επίπεδα.
Newsroom ΔΟΛ

Δευτέρα 14 Ιουλίου 2008

Ρώσοι επιστήμονες στην Αρκτική έχασαν τον πάγο κάτω από τα πόδια τους

Ρωσικός ερευνητικός σταθμός στην Αρκτική χρειάστηκε να εκκενωθεί εσπευσμένα καθώς ο όγκος επιπλέοντος πάγου πάνω στον οποίο είχε στηθεί έλιωσε εβδομάδες πριν το αναμενόμενο.
Οι είκοσι επιστήμονες του σταθμού Βόρειος Πόλος 35 επρόκειτο να μείνουν στην Αρκτική μέχρι το Σεπτέμβριο, την Κυριακή όμως αναγκάστηκαν να επιβιβαστούν στο ερευνητικό σκάφος «Μιχαήλ Σόμοφ» για να επιστρέψουν στο λιμάνι του Μουρμάνσκ.
«Όλα τα επιστημονικά προγράμματα στο σταθμό σταμάτησαν» δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων εκπρόσωπος του ρωσικού Ινστιτούτου Αρκτικής και Ανταρκτικής.
Ο σταθμός είχε στηθεί τον περασμένο Σεπτέμβριο πάνω σε μια πλατφόρμα πάγου με μήκος έξι χιλιόμετρα και πάχος τρία. Τώρα έχει συρρικνωθεί στα 600 επί 300 μέτρα.
Οι κλιματολόγοι έχουν προειδοποιήσει ότι λόγω της παγκόσμιας θέρμανσης υπάρχει 50% πιθανότητα η Αρκτική να μείνει χωρίς ίχνος πάγου αυτό το καλοκαίρι.
Το σενάριο αυτό αναμένεται να έχει γίνει ο κανόνας έως το 2030.
Newsroom ΔΟΛ

Σάββατο 28 Ιουνίου 2008

Αυτό το καλοκαίρι μπορεί να λιώσουν οι πάγοι στο Βόρειο Πόλο

Ο Βόρειος Πόλος μπορεί να χάσει προσωρινά τοuς πάγους του αυτό το καλοκαίρι, ένα γεγονός χωρίς προηγούμενο στη διάρκεια των σύγχρονων χρόνων, το οποίο θα ήταν ένα νέο στάδιο στην υποχώρηση της αρκτικής παγονησίδας εδώ και δέκα χρόνια υπό την επίδραση της υπερθέρμανσης της Γης, σύμφωνα με αμερικανό ειδικό στους πάγους.
"Είναι πολύ πιθανό να μην υπάρχει πλέον πάγος στο Βόρειο Πόλο στα τέλη του καλοκαιριού, κάτι που εξηγείται από το γεγονός ότι ο πόλος είναι στο εξής καλυμμένος από ένα λεπτό στρώμα πάγου", εξήγησε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Μαρκ Σερέζε, επιστήμονας στο αμερικανικό εθνικό κέντρο χιονιού και πάγου (Εθνικό Κέντρο Δεδομένων Χιονιού και Πάγου) στην Μπάουλντερ (Κολοράντο, δυτικές ΗΠΑ).
Εκτιμώντας ότι αυτή η πιθανότητα ανέρχεται στο 50%, ο επιστήμονας είπε πως "είναι πιθανό στα μέσα Σεπτεμβρίου τα ιστιοφόρα να μπορούν να ταξιδεύουν από την Αλάσκα στο Βόρειο Πόλο".
Το λιώσιμο των πάγων στο Βόρειο Πόλο "έχει ήδη συμβεί στην ιστορία της Γης, αλλά οπωσδήποτε όχι στους σύγχρονους χρόνους", πρόσθεσε.
"Αυτό που παρατηρήσαμε τα δέκα τελευταία χρόνια είναι πως υπάρχει μια τεράστια μείωση των αρκτικών πάγων, ιδίως τα τρία τελευταία χρόνια και πως αυτή η μακροχρόνια τάση θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα να μην υπάρχει πλέον πάγος το καλοκαίρι στον Αρκτικό Ωκεανό από τώρα έως το 2030", συνέχισε ο Μαρκ Σουρέζε. Έως πριν από μερικά χρόνια, αυτό το σενάριο αναμενόταν να συμβεί ανάμεσα στο 2050 και το 2100, είπε.
http://www.naftemporiki.gr/news/static/08/06/28/1531997.htm

Πέμπτη 26 Ιουνίου 2008

Τεράστια ηφαίστεια γεννιούνται στο βυθό της Αρκτικής

Μια σειρά από υποθαλάσσια ηφαίστεια γεννήθηκε το 1999 κατά μήκος μιας γραμμής 1.800 χιλιομέτρων που συνδέει τη Γροιλανδία με τη Σιβηρία, ανακάλυψε διεθνής ομάδα ερευνητών, οι οποίοι έμειναν εντυπωσιασμένοι από την ισχύ των υποβρύχιων εκρήξεων.
Προηγούμενες μελέτες είχαν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι λεγόμενες πυροκλαστικές εκρήξεις, στις οποίες το ηφαιστειακό υλικό εκτοξεύεται με μεγάλες ταχύτητες, δεν μπορούν να συμβούν σε τόσο μεγάλα βάθη λόγω της ακραίας πίεσης του νερού.
Όμως οι νέες παρατηρήσεις με σόναρ, ρομποτικά υποβρύχια και κάμερες, δείχνουν ότι «μεγάλης κλίμακας πυροκλαστική δραστηριότητα είναι δυνατό να συμβούν ακόμα και στις βαθύτερες περιοχές του παγκόσμιου ηφαιστειακού συστήματος της μεσοωκεάνιας ράχης» γράφουν οι ερευνητές στο περιοδικό Nature.
Η μεσοωκεάνια ράχη είναι ένας σχηματισμός 84.000 χιλιομέτρων που περνά από όλους τους ωκεανούς του κόσμου εκτός από το Νότιο Ωκεανό γύρω από την Ανταρκτική. Αποτελεί το όριο ανάμεσα σε πολλές τεκτονικές πλάκες του πλανήτη που απομακρύνονται η μία από την άλλη αφήνοντας το υποκείμενο μάγμα να φτάσει μέχρι το βυθό.
Οι επιστήμονες είχαν υποψιαστεί τις ηφαιστειακές εκρήξεις του 1999 από σεισμούς που καταγράφηκαν σε μεγάλη απόσταση. Αμεσες παρατηρήσεις έγιναν δυνατές μόνο με την αποστολή του σουηδικό παγοθραυστικού Oden την οποία οργάνωσαν το Ωκεανογραφικό Ινστιτούτο Woods Hole στις ΗΠΑ και το Ινστιτούτο Θαλάσσιας και Πολικής Έρευνας Alfred Wegener στη Γερμανία.
Οι ηφαιστειακές εκρήξεις πρέπει να ήταν εξίσου ισχυρές με την έκρηξη που κατέστρεψε την Πομπηία, αναφέρει το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων.
Συνέβησαν κατά μήκος της Ράχης Γκάκελ, ένα τμήμα της μεσοωκεάνιας ράχης που ελίσσεται ανάμεσα στο βόρειο άκρο της Γροιλανδίας και της Σιβηρίας.
Τα ηφαίστεια που γεννήθηκαν έχουν ύψος αρκετές εκατοντάδες μέτρα και η βάση τους έχει διάμετρο έως και δύο χιλιόμετρα,
Newsroom ΔΟΛ

Τετάρτη 26 Μαρτίου 2008

Μεγάλο κομμάτι πάγου κατέρρευσε στην Ανταρκτική

Ενα κομμάτι πάγου της δυτικής Ανταρκτικής, επτά φορές μεγαλύτερο από το Μανχάταν, κατέρρευσε ξαφνικά τον περασμένο μήνα, απειλώντας να παρασύρει στη θάλασσα ένα ακόμα μεγαλύτερο τμήμα επιπλέοντος πάγου, ανακοίνωσαν Βρετανοί και Αμερικανοί επιστήμονες.
Το φαινόμενο αποδίδεται στην παγκόσμια θέρμανση.
Δορυφόροι κατέγραψαν στις 28 Φεβρουαρίου την διάλυση ενός τμήματος πάγου μήκους 41 χλμ και πλάτους 2,4 χλμ. Ήταν η άκρη της μεγάλης κρηπίδας πάγου Ουίλκινς και βρισκόταν εκεί για εκατοντάδες χρόνια ή και περισσότερο, δήλωσε ο Ντέιβιντ Βόγκαν της βρετανικής αποστολής στην Ανταρκτική.
Η κρηπίδα πάγου Ουίλκινς στη δυτική Ανταρκτική είναι μια πλάκα επιπλέοντος πάγου έκτασης 12.950 χιλιομέτρων. Ως αποτέλεσμα της κατάρρευσης, ολόκληρη η κρηπίδα συγκρατείται τώρα από μια λωρίδα πάγου πλάτους μόλις 5,6 χλμ η οποία βρίσκεται ανάμεσα σε δύο νησιά.
«Η κρηπίδα κρέμεται από μια κλωστή» προειδοποίησε ο Βόγκαν, ο οποίος είχε προβλέψει παλαιότερα ότι η παγοκρηπίδα Ουίλκινς θα έχει καταρρεύσει σε 15 χρόνια από σήμερα.
Αν και η αποκόλληση παγόβουνων είναι σύνηθες και φυσιολογικό φαινόμενο, η διάλυση τόσο μεγάλων κομματιών πάγου είναι ασυνήθιστη, αν και γίνεται όλο και συχνότερη τις τελευταίες δεκαετίες.
Η τελευταία κατάρρευση δεν μπορεί να οδηγήσει σε άνοδο της στάθμης της θάλασσας, αφού ο πάγος επέπλεε στη θάλασσα. Ωστόσο το φαινόμενο «αποτελεί ένδειξη ενός σημείου καμπής στο κλιματικό σύστημα» δήλωσε η Σάρα Ντας του αμερικανικού Ωκεανογραφικού Ινστιτούτου Woods Hole.
Αν και η θερμοκρασία δεν ανεβαίνει στο μεγαλύτερο τμήμα της Ανταρκτικής, η Ανταρκτική Χερσόνησος, στην οποία ανήκει η κρηπίδα Ουίλκινς, πλήττεται από άνοδο της θερμοκρασίας κατά μισό βαθμό Κελσίου ανά δεκαετία.
Τα τελευταία 50 χρόνια η Ανταρκτική έχει χάσει 13.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα πάγου, ένα φαινόμενο που θα μπορούσε να ανεβάσει σημαντικά τη στάθμη της θάλασσας εάν συνεχιστεί.
Επτά κρηπίδες πάγου έχουν καταρρεύσει από τη δεκαετία του 1970, οι τελευταίες το 1995 και το 2002.
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press

Τρίτη 14 Αυγούστου 2007

Λιγότερος από κάθε άλλη χρονιά ο πάγος στην Αρκτική το 2007 προβλέπουν οι επιστήμονες

Οι πάγοι λιώνουν...



Στα χαμηλότερα επίπεδα που έχουν παρατηρηθεί αναμένεται να υποχωρήσει ο πάγος της Αρκτικής στο τέλος του καλοκαιριού όπως προβλέπουν επιστήμονες του αμερικανικού Εθνικού κέντρου Δεδομένων για το Χιόνι και τον πάγο (NSIDC).
Ήδη στις 8 Αυγούστου το στρώμα πάγου στην Αρκτική κάλυπτε περιοχή 30% μικρότερη από τον μέσο όρο των ετών 1979-2000. Αναμένεται μάλιστα να υποχωρήσει και άλλο ως τα μέσα του Σεπτεμβρίου.
Έχουν επίσης διατυπωθεί προβλέψεις ότι ως το 2040 τα καλοκαίρια στην Αρκτική δεν θα υπάρχει πάγος.
Οι επιστήμονες αποδίδουν την μείωση στην υπερθέρμανση του πλανήτη.
Αν και οι φυσικές αλλαγές του κλίματος μπορούν να επηρεάσουν την συνολική παγοκάλυψη, οι φυσικές διαδικασίες δεν μπορούν να εξηγήσουν πλέον την ραγδαία μείωση που εμφανίζεται το 2007 παρατηρούν οι ειδικοί του NSIDC στο BBC.
Η μείωση της παγοκάλυψης επηρεάζει αρνητικά την πανίδα του Βορείου πόλου και το ευαίσθητο οικοσύστημα της περιοχής.
Την ίδια στιγμή έχει γνωρίσει ξαφνική ένταση το ενδιαφέρον των κρατών γύρω από τον Αρκτικό Ωκεανό (Ρωσία, ΗΠΑ, Καναδάς, Νορβηγία, Δανία) για τα πλούσια κοιτάσματα φυσικών πόρων που πιθανολογείται ότι βρίσκονται στο υπέδαφος των περιοχών αυτών.
Newsroom ΔΟΛ