Μικροτσίπ σε ψάρια του Νέστου

Στο πλαίσιο έρευνας με σκοπό τη δημιουργία περάσματος ψαριών στο αρδευτικό φράγμα Τοξοτών στον ποταμό Νέστο, η επιστημονική ομάδα του Ινστιτούτου Αλιευτικής Έρευνας (ΙΝ.ΑΛ.Ε.) που εδρεύει στη Νέα Πέραμο του Δήμου Παγγαίου Καβάλας εμφύτεψε μικροτσίπ σε ψάρια σε μια προσπάθεια να παρακολουθήσει τη μεταναστευτική τους πορεία προκειμένου έτσι να διευκολύνει το ταξίδι τους ανοίγοντας νέους υδάτινους δρόμους.
Την πρωτοποριακή αυτή έρευνα εκπόνησαν και επέβλεψαν επιστήμονες του ΙΝ.ΑΛ.Ε. με επικεφαλής το βιολόγο - ιχθυολόγο Δρ. Μάνο Κουτράκη και τους συνεργάτες του Α. Σαπουνίδη, Ν. Καμίδη και Δ. Λαχουβάρη.
Στη σχετική μελέτη που εκπονήθηκε τονίζεται ότι η αδυναμία μετακίνησης των πληθυσμών των διαφόρων ειδών ιχθυοπανίδας λόγω της ύπαρξης φραγμάτων και άλλων τεχνικών ή φυσικών εμποδίων που υπάρχουν κατά μήκος του ποταμού Νέστου και των παραπόταμών του μπορεί να επιλυθεί εν μέρει με την κατασκευή σκαλών ψαριών, παρακαμπτήριων καναλιών ή άλλων συστημάτων μεταφοράς των ψαριών. Ο σχεδιασμός της κατασκευής αυτών των συστημάτων πρέπει να γίνει με βάση ορισμένων πτυχών όπως της συμπεριφοράς των μεταναστευτικών ψαριών και της ταχύτητας με την οποία κολυμπούν.
Το φράγμα των Τοξοτών αποτελεί το πρώτο και παλαιότερο μεγάλο εμπόδιο στην ανοδική πορεία ορισμένων μεταναστευτικών ειδών όπως το χέλι και η σαρδελομάνα. Σύμφωνα με την μελέτη που εκπονήθηκε κρίνεται αναγκαία η κατασκευή ενός παρακαμπτηρίου καναλιού, το οποίο θα αποκαταστήσει τη διέλευση των ειδών της ιχθυοπανίδας κατά μήκος του Νέστου.
Στο πλαίσιο λοιπόν αυτής τη έρευνας τοποθετήθηκαν πιλοτικά μικροτσίπ σε ψάρια που άνηκαν σε είδη που υπάρχουν σε αφθονία στην ιχθυοπανίδα του Νέστου προκειμένου έτσι να είναι δυνατή η μελέτη της μετακίνησης των ψαριών. Συνολικά τοποθετήθηκαν 250 τσιπάκια σε ψάρια μερικά από τα οποία συνέλεξαν ξανά οι ερευνητές λαμβάνοντας χρήσιμες και ενδιαφέρουσες πληροφορίες.
Από την ανάλυση των προτάσεων για την κατασκευή παρακαμπτηρίου καναλιού η μόνη εφικτή και τεχνικά εναλλακτική λύση είναι η κατασκευή ενός νέου καναλιού που θα περνάει κάτω από την παλιά Εθνική Οδό Καβάλας _ Ξάνθης και πάνω από τη αρδευτική διώρυγα που βρίσκεται νότιας της εθνικής οδούς. Η κατασκευή του συγκεκριμένου έργου θα διαρκέσει δυο χρόνια, θα κοστίσει 1,5 εκατομμύριο ευρώ και θα χρηματοδοτηθεί από το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Αλιεία.

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1983623

«Mυστική αποικία» των Monachus monachus στην Ελλάδα

Τηλεοπτικό συνεργείο του BBC ταξίδεψε σε ελληνικό νησί που δεν κατονομάζεται και στο οποίο βιολόγοι ανακάλυψαν πρόσφατα ένα «μυστικό καταφύγιό» τους. (Φωτογραφία αρχείου)

Η χώρα μας φιλοξενεί ένα από τα κατεξοχήν απειλούμενα με αφανισμό θαλάσσια είδη θηλαστικών, τη Monachus monachus. Υπολογίζεται ότι έχουν απομείνει μόλις 600 τέτοιες φώκιες και απ' ό,τι φαίνεται... βάζουν και οι ίδιες τα δυνατά τους να επιβιώσουν, όσο γίνεται πιο μακριά από την απειλή που ακούει στο όνομα άνθρωπος.
Τηλεοπτικό συνεργείο του BBC ταξίδεψε σε ελληνικό νησί που δεν κατονομάζεται και στο οποίο βιολόγοι ανακάλυψαν πρόσφατα ένα «μυστικό καταφύγιό» τους. Όπως εξηγούν στην κάμερα του βρετανικού δικτύου, η φυσιολογική συμπεριφορά της φώκιας της «υπαγορεύει» να ζει και να αναπαράγεται στις παραλίες της Μεσογείου, όμως οι ανθρώπινες δραστηριότητες δεν της το επιτρέπουν.
«Η αναστάτωση που προκαλούν οι άνθρωποι ανάγκασαν το είδος να αποσυρθεί σε μη προσβάσιμα σπήλαια», λέει στο BBC ο ερευνητής Αλέξανδρος Καραμανλίδης, επιστημονικός συντονιστής της ΜΟm. «Αυτή η τοποθεσία λοιπόν είναι εξαιρετικά σημαντική. Οι φώκιες αισθάνονται τόσο ασφαλείς που [εκεί] βγαίνουν σε ανοιχτές παραλίες.» Ο εντοπισμός της «μυστικής αποικίας» εμπνέει αισιοδοξία ότι τα συμπαθή απειλούμενα θηλαστικά μπορεί να βρουν την απαραίτητη για την επιβίωσή τους ηρεμία.
Ιδανικές συνθήκες αναπαραγωγής
Οι βιολόγοι επισημαίνουν ότι τα ποσοστά επιτυχούς αναπαραγωγής της φώκιας Monachus monachus έχουν μειωθεί σημαντικά απ� όταν αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τους οικοτόπους της και να αποσυρθεί σε τοποθεσίες όπου τα μικρά της είναι πιθανότερο να πεθάνουν από την κακοκαιρία. Στο καταφύγιο που εντόπισαν, ο αριθμός των γεννήσεων είναι από τους υψηλότερους στη Μεσόγειο.
Οι επιστήμονες προειδοποιούν όμως ότι και αυτή η τοποθεσία απειλείται από τους ίδιους παράγοντες που έδιωξαν τις φώκιες από το φυσικό τους σπίτι. Οι ίδιοι εργάζονται πυρετωδώς προκειμένου να παραμείνει προφυλαγμένη από κάθε κίνδυνο. «Οι φώκιες επιβιώνουν μόνο στην Ελλάδα γιατί έχουμε αυτά τα απομονωμένα νησιά, στα οποία οι άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση», εξηγεί ο Δρ. Καραμανλίδης. «Προσπαθούμε λοιπόν να προστατεύσουμε το μέρος αυτό ώστε [τα ζώα] να νιώθουν ασφαλή».
Σύμφωνα με το BBC, η οργάνωση έχει απευθύνει έκκληση στην κυβέρνηση να χαρακτηρίσει «θαλάσσια προστατευόμενη περιοχή» το τμήμα αυτό του νησιού όπου ζουν οι φώκιες. «Πρόκειται για ένα μικρό νησί στο Αιγαίο με όμορφες αμμώδεις παραλίες», λέει ο Καραμανλίδης. «Εάν παραμείνει ανοιχτό στους ανθρώπους, ο κόσμος θα αρχίσει να συρρέει, διώχνοντας ξανά τις φώκιες».

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1917184

Δωρεά 3 εκατ. ευρώ για τη σωτηρία του ιβηρικού λύγκα

Ο ιβητικός λύγκας, το πλέον απειλούμενο αιλουροειδές του κόσμου, ίσως απομακρύνεται ένα βήμα από το χείλος της εξαφάνισης χάρη σε μια Ισπανίδα που άφησε στη διαθήκη της τρία εκατομμύρια δολάρια για τη σωτηρία του.

Όπως αναφέρει την Τρίτη το Γαλλικό Πρακτορείο, η θανούσα άφησε συνολικά 9 εκατ. ευρώ σε οργανώσεις για την προστασία των ζώων, από τα οποία τα 3 εκατ. θα διατεθούν για τον ιβηρικό λύγκα (Lynx pardinus), ο οποίος ανήκει σε διαφορετικό είδος από τον ευρασιατικό λύγκα (Lynx lynx).

Σύμφωνα με την εφημερίδα El Pais, η γυναίκα πέθανε τον Οκτώβριο του 2008 σε ηλικία 60 ετών, ωστόσο το όνομά της δεν γνωστοποιήθηκε.

Περίπου 200 ιβηριανοί λύγκες εκτιμάται ότι απομένουν στη φύση, οι περισσότεροι σε προστατευόμενες περιοχές της Ισπανίας. Συγκριτικά, στις αρχές του 20ού αιώνα ο πληθυσμός τους στην Ισπανία και την Πορτογαλία εκτιμάται ότι αριθμούσε 100.000 άτομα.

Η παρακμή του λύγκα οφείλεται στην ανθρώπινη δραστηριότητα αλλά και σε ασθένειες που αποδεκάτισαν τα άγρια κουνέλια, τα οποία αποτελούν βασική πηγή τροφής του.

Το πιτσιλωτό αιλουροειδές με τις χαρακτηριστικές «φούντες» στις άκρες των αφτιών του περιλαμβάνεται στη λίστα της Διεθνούς Ένωσης για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN) με τα κρισίμως απειλούμενα είδη.

Newsroom ΔΟΛ

Ιγκουάνα, μανάτοι και πύθωνες ξυλιάζουν στη Φλόριντα

Κατατονικά ιγκουάνα πέφτουν από τα δέντρα σαν ώριμα φρούτα, μανάτοι συγκεντρώνονται για «σπα» στα θερμά νερά ενός εργοστασίου ηλεκτρισμού, και ξενόφερτοι πίθωνες ξυλιάζουν στους βάλτους, καθώς η Φλόριντα ζει μια σπάνια βαρυχειμωνιά.
Σε ολόκληρη την «Πολιτεία της Λιακάδας», ειδικά στις νότιες περιοχές, η θερμοκρασία βρίσκεται λίγο πάνω από το μηδέν και τα εξωτικά είδη ζουν την περιπέτεια της ζωής τους.
Τα ιγκουάνα, τα οποία δεν είναι ενδημικό είδος στη Φλόριντα, αλλά ελεύθεροι απόγονοι κατοικίδιων ζώων, είναι ζώα ποικιλόθερμα όπως όλα τα ερπετά, παίρνουν δηλαδή τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος.
Ο μεταβολισμός τους πέφτει μαζί με την πτώση της θερμοκρασίας. Ακαμπτα και ξυλιασμένα, τα άτυχα ιγκουάνα χάνουν το κράτημά τους και πέφτουν από τα κλαδιά των δέντρων, πολλά από αυτά ήδη νεκρά.
Οι μανάτοι -αγαθά υδρόβια θηλαστικά που τρέφονται με φύκια- είναι μεν ζώο της Φλόριντα, δεν έχει όμως συνηθίσει το σπάνιο ψύχος. Περίπου 200 αγαθά κήτη μαζεύτηκαν σε ένα κανάλι που συγκεντρώνει θερμά απόνερα από μονάδα ηλεκτροπαραγωγής στον κόλπο της Τάμπα (ένθετη δεξιά).
Πλήθη συγκεντρώνονται σε μια πλατφόρμα παρατήρησης για να θαυμάσουν τους μανάτους ου απολαμβάνουν το νερό στους 21 βαθμούς Κελσίου, παρέα με θαλάσσιες αγελάδες, καρχαρίες και σαλάχια .
Προβληματική η κατάσταση και για τους πίθωνες της Βιρμανίας που ζουν στους βάλτους των Έβεργκλεϊντς, επίσης απόγονοι παράνομων κατοικίδιων που εισήχθησαν στις ΗΠΑ πριν από δεκαετίες.
Όπως δήλωσαν στο CNN ερευνητές του Πανεπιστημίου της Φλόριντα, το κρύο ίσως αποδειχθεί σημαντικός σύμμαχος των αρχών στην προσπάθειά τους να εξολοθρεύσουν τα ξενόφερτα φίδια.
Μεγαλύτερη ανησυχία εκφράζεται για ένα άλλο είδος ερπετού, τις απειλούμενες θαλάσσιες χελώνες. Πάνω από 90 βρέθηκαν να επιπλέουν νεκρές από το κρύο έξω από τις ακτές του Ατλαντικού.
Πολλές χελώνες του γλυκού νερού αντιμετωπίζουν το χειμώνα πέφτοντας σε χειμέρια νάρκη μέσα στη λάσπη του βυθού, ωστόσο οι θαλάσσιοι συγγενείς τους δεν έχουν αναπτύξεις τέτοιες προσαρμογές.
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press

Ορδές ξενόφερτων φυτών απειλούν τα ελληνικά οικοσυστήματα

Ο αριθμός των ξενικών φυτών που εισβάλλουν στην Ευρώπη έχει τριπλασιαστεί τα τελευταία 25 χρόνια, διαπιστώνει μελέτη σε 48 ευρωπαϊκές χώρες και περιοχές. Συνολικά 327 ξένα είδη χλωρίδας εντόπισαν στην Ελλάδα οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Αθηνών που συμμετείχαν στο πρόγραμμα DAISIE.
«Τα ξενικά είδη θεωρούνται μια από τις σημαντικότερες απειλές για τα οικοσυστήματα καθώς ανταγωνίζονται τα ντόπια είδη, αλλάζουν τη δομή της βιοκοινότητας και επηρεάζουν την παραγωγικότητά τους» εξήγησε στο in.gr/news η Μαργαρίτα Αριανούτσου, καθηγήτρια Οικολογίας στη Σχολή Βιολογίας του Πανεπιστήμιου Αθηνών και επικεφαλής της ελληνικής ομάδας.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η «βρωμοκαρυδιά» ή Ailanthus altissima, ένα ασιατικό δέντρο που έφτασε στην Ευρώπη από την Κίνα τον 18ο αιώνα και πλέον απαντάται παντού στην Ελλάδα, ακόμα και στους δρόμους της Αθήνας.
Δύο ακόμα επιτυχημένοι παρείσακτοι είναι το Οxalis pes-caprae, ένα φυτό με όμορφα κίτρινα λουλούδια, γνωστό σε ορισμένες περιοχές ως ξινοτρίφυλλο ή ξυνήθρα, καθώς και η Ambrosia, ζιζάνιο που παράγει ένα από τα ισχυρότερα αλλεργιογόνα.
Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, 5789 είδη ξενικών φυτών αναγνωρίστηκαν στη νέα μελέτη, συγκριτικά με μόλις 1.568 το 1980, αναφέρουν στην επιθεώρηση Preslia οι ερευνητές του προγράμματος.
Εκτιμούν μάλιστα ότι κάθε χρόνο καταφθάνουν στην ήπειρο έξι νέα είδη. Από τους εισβολείς αυτούς, τα δύο τρίτα μεταφέρονται χωρίς πρόθεση, συχνά ως «λαθρεπιβάτες» των ανθρώπινων μετακινήσεων.
Οι υψηλότεροι αριθμοί ξενικών φυτών καταγράφονται στο Βέλγιο, τη Βρετανία και την Τσεχία.
Όσον αφορά τα ξενικά ζώα, ο αριθμός τους στην Ελλάδα εκτιμάται γύρω στα 330 είδη.
Newsroom ΔΟΛ

Οι ελέφαντες κάτι ξέρουν από αριθμητική

Οι ασιατικοί ελέφαντες μπορούν να κάνουν αριθμητικές πράξεις με μονοψήφια νούμερα, υποδεικνύουν τα πειράματα με δύο παχύδερμα που μετρούν μήλα σε ζωολογικό κήπο της Ιαπωνίας.
Η Ασια, ένας θηλυκός ελέφαντας 30 ετών, έβρισκε το σωστό άθροισμα σε ασκήσεις πρόσθεσης στο 87% των περιπτώσεων, ενώ ο Μίτο, 38 ετών, έβρισκε το σωστό αποτέλεσμα στο 69% των περιπτώσεων.
«Στην αρχή δεν το πίστευα» σχολίασε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων η Ναόκο Ίρι του Πανεπιστημίου του Τόκιο, επικεφαλής των πειραμάτων. «Μπορούσαν αμέσως να συγκρίνουν αριθμούς όπως το πέντε και το έξι» είπε.
Σε ένα από τα τεστ, οι ερευνητές έριξαν τρία μήλα σε έναν κουβά και πέντε σε έναν άλλο και στη συνέχεια προσέθεσαν ακόμα δύο μήλα στον καθένα. Παρόλο που δεν μπορούσαν να δουν μέσα στους δύο κουβάδες, οι ελέφαντες τις περισσότερες φορές καταλάβαιναν ότι ο ένας περιείχε περισσότερα μήλα, που είναι και η αγαπημένη τους τροφή.
Πολλά ακόμα ζώα είναι γνωστό ότι μπορούν να ξεχωρίζουν τον μεγαλύτερο από δύο αριθμούς, τουλάχιστον όταν οι αριθμοί αυτοί είναι μικροί και απέχουν αρκετά μεταξύ τους.
Οι ελέφαντες, προκύπτει από τη νέα έρευνα, τις περισσότερες φορές μπορούν να αντιληφθούν τη διαφορά μίας μονάδας μεταξύ των αθροισμάτων πέντε συν ένα και τρία συν τέσσερα.
Newsroom ΔΟΛ

Οι παπαγάλοι μπορούν στ' αλήθεια να χορεύουν

Ο Σνόουμπολ, ένας παπαγάλος που έγινε διάσημος στο YouTube με τις χορευτικές του κινήσεις, έχει στ΄αλήθεια αίσθηση του ρυθμού, επιβεβαιώνουν οι νευροεπιστήμονες που τον μελέτησαν -η έρευνά τους ίσως δώσει νέα στοιχεία για τη μουσική αντίληψη στον άνθρωπο.
Ο παπαγάλος κακατούα της Αυστραλίας με το κίτρινο λοφίο ζει από το 2007 σε καταφύγιο πτηνών στην Ιντιάνα των ΗΠΑ, όπου τον άφησε ο προηγούμενος ιδιοκτήτης του μαζί με ένα CD που περιείχε το αγαπημένο του τραγούδι, το Everybody των Backstreet Boys.
Έκτοτε έγινε γνωστός στο Διαδίκτυο από τα βίντεο που τον δείχνουν να χορεύει στη μουσική διαφόρων καλλιτεχνών, από τους Queen μέχρι τον Ρίνγκο Σταρ.
Ο Δρ Ανιρουντ Πάτελ του Ινστιτούτου Νευροεπιστημών στη Λα Χόλα της Καλιφόρνια ήταν περίεργος να μάθει αν ο Σνόουμπολ χόρευε πραγματικά, ή είχε απλώς εκπαιδευτεί να εκτελεί μηχανικές κινήσεις.
Βιντεοσκόπησε εκ νέου τον κακατούα και με εργαλεία στατιστικής ανάλυσης διαπίστωσε ότι ο συσχετισμός ανάμεσα στο ρυθμό της μουσικής και τις κινήσεις του πουλιού είναι εντελώς απίθανο να οφείλεται στην τύχη. Με άλλα λόγια, ο Σνόουμπολ χορεύει στ' αλήθεια συγχρονισμένα.
«Ο Σνόουμπολ είναι καλύτερος [στο χορό] από το μέσο νήπιο 2-4 ετών, αλλά όχι τόσο καλός όσο ένας ενήλικος άνθρωπος» σχολιάζει ο ερευνητής στο δικτυακό τόπο του περιοδικού Nature. Προσθέτει ότι παρόμοιες χορευτικές ικανότητες έχουν παρατηρηθεί και σε άλλους παπαγάλους, όπως ο εκλιπών Αλεξ, ένα εκπαιδευμένο πτηνό-φαινόμενο στο Πανεπιστήμιο Brandeis της Μασαχουσέτης
Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η αντίληψη του ρυθμού δεν είναι αποκλειστικά ανθρώπινο προνόμιο και δεν συνδέεται εγγενώς με τη μουσική αντίληψη.
Η μελέτη θα παρουσιαστεί στο Διεθνές Συνέδριο Μουσικής Αντίληψης και Νόησης που θα πραγματοποιηθεί τον Αύγουστο στο Σαπόρο της Ιαπωνίας.
Επόμενο βήμα του νευροεπιστήμονα είναι να διαπιστώσει αν οι χορευτικές ικανότητες των παπαγάλων σχετίζονται με τις κινήσεις που χρησιμοποιούν στη φύση για να προσελκύσουν το αντίθετο φύλο.
Αραγε ο Σνόουμπολ μπορεί να χορέψει και με παρτενέρ;
Newsroom ΔΟΛ

Έλλειψη τροφής απειλεί τα γιγάντια πάντα στη σεισμόπληκτη ζώνη της Κίνας

Τα γιγάντια πάντα στην επαρχία Σετσουάν της Κίνας αντιμετωπίζουν δραματική έλλειψη τροφής μετά το σεισμό των 8 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ που κατέστρεψε μεγάλες εκτάσεις με μπαμπού, την αποκλειστική τροφή τους.
Τα 1.400 πάντα της σεισμόπληκτη περιοχής αντιστοιχούν στο 88% του συνολικού πληθυσμού της απειλούμενης αρκούδας στην Κίνα, ανέφερε το πρακτορείο Νέα Κίνα και αναμεταδίδει το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων.
Ο σεισμός της 12ης Μαΐου, που προκάλεσε το θάνατο περίπου 90.000 ανθρώπων, κατέστρεψε δάση μπαμπού σε πέντε περιοχές γύρω από τον Ερευνητικό Σταθμό Εκτροφής Γιγάντιων Πάντα στο Τσενγκντού.
Οι υπεύθυνοι του σταθμού αναγκάστηκαν να περιορίσουν τις μερίδες των 67 πάντα που ζουν εκεί. Οι ελλείψεις είναι τόσο σοβαρές ώστε τα ενήλικα πάντα παράγουν τώρα μόνο δύο κιλά κοπριάς την ημέρα, συγκριτικά με δέκα κιλά σε καλύτερους καιρούς.
Newsroom ΔΟΛ

Αρκούδα τραυματίστηκε βαριά στην προσπάθεια να σώσει το μικρό της

Μια θηλυκή αρκούδα, που προσπαθούσε να φτάσει σε χωράφι με σιτάρι μαζί με το μικρό της, τραυματίστηκε σοβαρά από διερχόμενα οχήματα όταν πέρασε έναν λυγισμένο φράχτη στην Εγνατία Οδό ο οποίος υποτίθεται ότι θα αναχαίτιζε τα άγρια ζώα.
H αρκούδα, στην προσπάθειά της να διασώσει το μικρό της, που είχε μείνει πίσω και αφού είχε χτυπηθεί ήδη μια φορά από το όχημα, δεν προσπάθησε να φύγει, αλλά συνέχισε την πορεία της προς το παιδί της, με αποτέλεσμα να χτυπηθεί ξανά από το ίδιο ΙΧ, που επιχειρούσε να την αποφύγει με ελιγμούς.
Αφού το πληγωμένο ζώο ναρκώθηκε από την κτηνίατρο της ομάδας της «Καλλιστώ», μεταφέρθηκε στον Κτηνιατρικό Σταθμό Περίθαλψης Aγριων Ζώων του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ, στον Αετό της Φλώρινας, αλλά όπως επισημαίνεται σε σχετική ανακοίνωση, «το μέλλον του ζώου είναι αβέβαιο, όπως και αυτό του μικρού, που μένει χωρίς τη μητέρα του».
Οι οργανώσεις Αρκτούρος και Καλλιστώ που περιθάλπουν το ζώο είχαν προειδοποιήσει την «Εγνατία Οδό ΑΕ» για το πρόβλημα.
Aλλα τρία παρόμοια περιστατικά καταγράφηκαν το τελευταίο 10μηνο στο ίδιο σημείο, κοντά στο ρέμα Τρουμπέτα και 5,2 χλμ. μετά τον κόμβο της Καστοριάς.
Newsroom ΔΟΛ

Διαβατήρια και για τα άλογα και τα γαϊδούρια ζητά η Κομισιόν

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε τη Δευτέρα κανονισμό βάσει του οποίου όλα τα ιπποειδή (άλογα, μουλάρια, γαϊδούρια) στην ΕΕ θα έχουν διαβατήριο και θα φέρουν υποδερμικό μικροτσίπ (αναγνώριση μέσω ραδιοσυχνοτήτων, RFID), όπως οι κατοικίδιοι σκύλοι.
Το νέο σύστημα αφορά όχι μόνο την υγεία των ζώων, αλλά και τη δημόσια υγεία, δεδομένου ότι αποκλείει από την τροφική αλυσίδα κρέας ιπποειδών στα οποία είχαν χορηγηθεί επικίνδυνα κτηνιατρικά φάρμακα.
«Το τρέχον σύστημα αναγνώρισης των ίππων είναι παρωχημένο» δήλωσε η επίτροπος Υγείας της ΕΕ Aνδρούλα Βασιλείου. «Ο κανονισμός που εξέδωσε η Επιτροπή ρυθμίζει το θέμα. Δημιουργεί καλύτερο σύστημα αναγνώρισης το οποίο, σε τελική ανάλυση, θα μας βοηθήσει στην καταπολέμηση των ζωονόσων».
Σύμφωνα με το νέο σύστημα, σε κάθε ζώο θα αντιστοιχεί ένας μοναδικός αριθμός ο οποίος θα εκδίδεται κατά τη γέννησή του και θα αποθηκεύεται τόσο σε μια κεντρική βάση δεδομένων όσο και σε τσιπ RFID που εμφυτεύεται κάτω από το δέρμα.
Το τεκμήριο αναγνώρισης-διαβατήριο απαιτείται, κατά την Επιτροπή, όχι μόνον για λόγους υγείας των ζώων, αλλά και για λόγους δημόσιας υγείας, επειδή τα ιπποειδή μπορεί να διατεθούν για κατανάλωση από τον άνθρωπο. Ο κανονισμός προβλέπει ένα τυποποιημένο έντυπο για τον αποκλεισμό των ιπποειδών από την τροφική αλυσίδα εάν τους έχει χορηγηθεί ειδική ιατρική αγωγή.
Το νέο σύστημα αναμένεται να ισχύσει από την 1η Ιουλίου 2009.
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στη λίστα των απειλούμενων ειδών η πολική αρκούδα

Απρόθυμη δηλώνει και πάλι η κυβέρνηση των ΗΠΑ να λάβει μέτρα ενάντια στην κλιματική αλλαγή, παρά το γεγονός προσέθεσε την πολική αρκούδα της Αρκτικής στη λίστα των απειλούμενων ειδών.
Ο υπουργός Εσωτερικών των ΗΠΑ ήταν κατηγορηματικός: «Έχουμε κάνει όλες τις απαραίτητες ενέργειες ώστε να προστεθεί η πολική αρκούδα στα απειλούμενα είδη, όμως ξεκαθαρίζουμε ότι αυτό δεν σημαίνει ότι θα λάβουμε μέτρα για την κλιματική αλλαγή».
«Το γεγονός ότι προσθέσαμε την πολική αρκούδα στη λίστα δεν σημαίνει ότι θα σταματήσει η κλιματική αλλαγή. Αυτό απαιτεί συντονισμένη δράση όλων των χωρών», προσέθεσε.
Αναφερόμενος στις αιτίες που η κυβέρνηση των ΗΠΑ αρνείται να προχωρήσει στη λήψη μέτρων, ο υπουργός τόνισε ότι κάτι τέτοιο θα έβλαπτε την αμερικανική οικονομία και κοινωνία.
Επιστήμονες από τις ΗΠΑ προειδοποιούν πως τα 2/3 του πληθυσμού της πολικής αρκούδας ενδέχεται να εξαφανιστούν μέχρι το 2050. Ο συνολικός τους πληθυσμός υπολογίζεται σήμερα σε 25 χιλιάδες.
Αμερικανοί περιβαλλοντολόγοι δήλωσαν μερικώς ικανοποιημένοι από την εξέλιξη, τονίζοντας ότι χρειάζεται η άμεση λήψη μέτρων κατά των κλιματικών αλλαγών».
«Η κυβέρνηση Μπους ενισχύει, με διάφορά νομικά τερτίπια, την καταστροφή του περιβάλλοντος, από την οποία κυρίως απειλείται η πολική αρκούδα» δήλωσε ο Αντριου Βέλτσερ του Συμβουλίου Προστασίας των Φυσικών Πόρων.
Newsroom ΔΟΛ

Μυστηριώδη πλάσματα ανασύρθηκαν από τα νερά της Ανταρκτικής

Ο γιγαντισμός είνα σύνηθες φαινόμενο στα νερά της Ανταρκτικής, διαπιστώνουν οι επιστήμονες που πραγματοποιούν την πρώτη απογραφή της ζωής στην άκρη του κόσμου. Μεταξύ άλλων, ανακάλυψαν θαλάσσιες αράχνες σε μέγεθος πιατέλας και μέδουσες μήκους έξι μέτρων.
Ένας στόλος τριών ερευνητικών σκαφών επέστρεψε αυτή την εβδομάδα στην Αυστραλία έπειτα από μια καλοκαιρινή αποστολή στο Νότιο Ωκεανό που συνέλεξε δείγματα από βάθη έως και 1.900 μέτρα κάτω από την επιφάνεια.
Το 25% των ειδών που εντοπίστηκαν πιθανότατα είναι άγνωστα στην επιστήμη μέχρι σήμερα. Τα δείγματα αποστέλλονται τώρα για εξέταση και γενετικές αναλύσεις σε διάφορα μουσεία του κόσμου.
Ορισμένα από τα ζώα που ανασύρθηκαν από τα παγωμένα νερά είναι πολύ μεγαλύτερα σε μέγεθος από συγγενείς τους που ζουν σε άλλες περιοχές. «Ο γιγαντισμός είναι πολύ συνηθισμένος στα νερά της Ανταρκτικής. Συλλέξαμε τεράστια σκουλήκια, γιγάντια καρκινοειδή και θαλάσσιες αράχνες σε μέγεθος πιατέλας» δήλωσε ο Μάρτιν Ρίντλ της Αυστραλιανής Ανταρκτικής Υπηρεσίας, επικεφαλς της αποστολής.
«Σε ορισμένα σημεία κάθε εκατοστό του πυθμένα καλύπτεται από ζωή. Σε άλλες περιοχές βλέπουμε βαθιές ουλές και χαράδρες καθώς τα παγόβουνα τρίβονται στο βυθό» περιγράφει.
Από τα πιο παράξενα πλάσματα που συνάντησε ήταν γιγάντια χιτονόζωα, διαφανή ζώα σαν γυάλινα γλυπτά που τρέφονται με πλανγκτό και καλύπτουν μεγάλες εκτάσεις «σαν λιβάδια με παπαρούνες».
Στη διάρκεια της αποστολής, το γαλλικό ωκεανογραφικό πλοίο L'Astrolabe και το ιαπωνικό Umitaka Maru συνέλεξαν δείγματα από τα μεσαία και ανώτερα στρώματα του ωκεανού, ενώ το αυστραλιανό Aurora Australis εστιάστηκε στο βυθό.
Η δίμηνη αποστολή εντάσσεται στο πλαίσιο της διεθνούς Απογραφής της Θαλάσσιας Ζωής στην Ανταρκτική, ενός προγράματος που προβλέπει συνολικά 16 αποστολές στην παγωμένη ήπειρο κατά τη διάρκεια του Διεθνούς Έτους Πόλων 2007-2009.
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press

πώς κάνουν καμάκι οι φάλαινες;

Το μυστηριώδες σύστημα επικοινωνίας των φαλαινών άρχισε να αποκωδικοποιείται από βιολόγους στην Αυστραλία, οι οποίοι αναγνώρισαν 34 διαφορετικά μηνύματα, ανάμεσά τους τα ερωτικά καλέσματα των αρσενικών και οι τρυφεροί ήχοι που ανταλλάσσουν οι μητέρες με τα μικρά τους.
«Περίμενα να βρώ καμιά δεκαριά κοινωνικές φωνητικές αρθρώσεις, αλλά τελικά βρήκα 34. Είναι ένα τόσο ευρύ, ποικίλο ρεπερτόριο» σχολιάζει στο Reuters ο Ρεμπέκα Ντάνλοπ, μέλος της ερευνητικής ομάδας στο Πανεπιστήμιο του Κουίνσλαντ.
Οι ερευνητές μελέτησαν μεγάπτερες φάλαινες που κινούνταν κατά μήκος των ανατολικών ακτών της Αυστραλίας κατά τη μετανάστευσή τους. Συγκέντρωσαν συνολικά 660 ηχητικές καταγραφές από 61 ομάδες φαλαινών, χρησιμοποιώντας μικρόφωνα με πλωτήρες, ενώ παράλληλα παρακολουθούσαν τα κήτη από την ακτή.
Ορισμένοι από τους ήχους των φαλαινών παρουσιάσουν αλληλεπικαλύψεις, ενώ άλλοι έχουν ξεκάθαρο, ξεχωριστό νόημα. Τα αρσενικά, για παράδειγμα, εκπέμπουν ένα χαρακτηριστικό γουργουρητό όταν δοκιμάζουν την τύχη τους φλερτάροντας κάποιο θηλυκό.
Κραυγές υψηλής συχνότητας εκδηλώνουν συνήθως διαφωνίες, όταν τα αρσενικά προσφέρονται να συνοδέψουν τα θηλυκά στο ταξίδι τους. Ο συχνότερος ήχος είναι πάντως το τραγούδι με το οποίο οι μητέρες κρατούν επαφή με τα μικρά τους.
Η Δρ Ντάνλοπ απέφυγε να ορίσει ως γλώσσα το σύστημα επικοινωνίας των μεγάπτερων φαλαινών, θεωρεί όμως ότι υπάρχουν βασικές ομοιότητες.
Επόμενο βήμα της ερευνήτριας θα είναι να μελετήσει πώς τα σόναρ και οι ήχοι των πλοίων επηρεάζουν τα κήτη κατά τη μετανάστευσή τους.
Η έρευνα δημοσιεύεται στο Journal of the Acoustical Society of America.
Newsroom ΔΟΛ

Γιγάντια καλαμάρια στη Καλιφόρνια

Οι ψαράδες της Καλιφόρνια αντιμέτωποι με έναν ανταγωνιστή από την άβυσσο: Γιγάντια σαρκοφάγα καλαμάρια που μπορούν να φτάσουν τα δύο μέτρα σε μήκος και τα 50 κιλά σε βάρος καταφθάνουν στην περιοχή από την τροπική ζώνη του Ειρηνικού
Το καλαμάρι του Χούμπολντ, γνωστό ως Dosidicus gigas στους βιολόγους και ως «κόκκινος διάβολος» στους Μεξικανούς ψαράδες, περιοριζόταν μέχρι τη δεκαετία του 1970 στα ζεστά νερά της ακτής του Ειρηνικού κοντά στον ισημερινό, από το Περού έως την Κόστα Ρίκα.
Η κατάσταση έχει πλέον αλλάξει. Τα πρώτα σαρκοφάγα μαλάκια εθεάθησαν στον Κόλπο της Καλιφόρνια το 1997 και έως το 2002 είχαν γίνει μόνιμοι κάτοικοι.
Ερευνητές του Ενυδρείου του Μόντερεϊ Μπέι στην Καλιφόρνια χαρτογράφησαν τη μετανάστευση του γίγαντα χρησιμοποιώντας εικόνες από υποβρύχιες κάμερες που λειτουργούν έξω από τις ακτές της κεντρικής Καλιφόρνια εδώ και 16 χρόνια.
Σύμφωνα με την έρευνα, που δημοσιεύεται στο Proceedings of the National Academy of Sciences, η εξάπλωση του D.gigas σε ψυχρότερα νερά οφείλεται πιθανότατα στη μείωση της πυκνότητας των θηρευτών του, όπως οι καρχαρίες, οι τόνοι και οι ξιφίες.
Καθώς μετακινήθηκε προς το βορά, το καλαμάρι του Χούμπολτ, που ζει συνήθως σε βάθος εκατοντάδων μέτρων, αναγκάστηκε να αλλάξει το διαιτολόγιό του.
Ενώ στα νερά του Μεξικού προτιμούσε τα λυχναρόψαρα, στα θερμότερα νερά της Καλιφόρνια τρέφεται κυρίως με μπακαλιάρους και αντζούγιες, μειώνοντας έτσι τις ψαριές των Καλιφορνέζων αλιέων.
Το καλαμάρι δεν είναι επικίνδυνο για τον άνθρωπο, αν και ένας δύτης που τα μελετούσε έπαθε εξάρθρωση ώμου όταν ένα από τα μαλάκια άπλωσε τα πλοκάμια του και του τράβηξε απότομα το χέρι.
Newsroom ΔΟΛ

Τα «αιμοδιψή» πιράνχα είναι στην πραγματικότητα δειλά

Πρόκειται για παρεξήγηση: τα πιράνχας δεν σχηματίζουν μεγάλα κοπάδια επειδή καταλαμβάνονται από φονική φρενίτιδα, αλλά επειδή φοβούνται τους θηρευτές, αποκαλύπτει νέα έρευνα.
Τα πιράνχα, που ζουν στον Αμαζόνιο και άλλα ποτάμια της Νοτίου Αμερικής, υποτίθεται ότι επιτίθενται σε οτιδήποτε ζωντανό έχει την ατυχία να βρεθεί στο δρόμο τους. Στην πραγματικότητα, όμως, πρόκειται για παμφάγα ψάρια, που τρέφονται κυρίως με φυτά, έντομα και μικρά ψάρια.
«Μέχρι σήμερα νομίζαμε ότι τα πιράνχα ενώνονται κοπάδια για να σχηματίσουν ομάδες συνεργατικού κυνηγιού. Διαπιστώσαμε, ωστόσο, ότι πρόκειται για κυρίως αμυντική συμπεριφορά», εξήγησε στο Reuters η Αν Μάρουγκαν του Πανεπιστημίου Σαν Αντριους στη Σκοτία. «Η επιφυλακτική τους συμπεριφορά είναι κρίσιμη για να μην φαγωθούν».
Η έρευνα, που πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Μαμιράουα της Βραζιλίας, έδειξε ότι, όσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος από τους θηρευτές, τόσο μεγαλύτερα είναι τα κοπάδια των πιράνχας. Ο αριθμός των ψαριών σε κάθε κοπάδι είναι ιδιαίτερα υψηλός όταν η στάθμη του νερού είναι χαμηλή και δεν υπάρχει αρκετός χώρος για απόδραση.
Τα πιράνχα δέχονται συνεχείς επιθέσεις μεγαλύτερα ψάρια, όπως το γιγάντιο πιρακούκου, από τα ποταμίσια δελφίνια του Αμαζονίου, καθώς και από τους καϊμάν, συγγενείς του κροκόδιλου.
Η μελέτη παρουσιάστηκε στη θερινή έκθεση Επιστήμης της Βασιλικής Εταιρείας στο Λονδίνο.
Newsroom ΔΟΛ